Dünün dünyasında sanatkâr gözlerden ırak yaşayabilme imkanına sahipti ve eğer isterse kalabalıklara sadece şahsi sanatının penceresinden şöyle bir görünmekle yetinerek kendisini gizleyebiliyordu. Sevdiği sanatkârın şahsiyetini merak edenler, hususi gayret sarf ederek eserden müessire nüfuz etmek veya gazete kupürü, dergi röportajı gibi materyalleri değerlendirerek zihninde bir şahsiyet fotoğrafı bütünlemek zorundaydı. Kitle

Cumartesi günü yayınlanan yazıda yer alan bir cümleden dolayı, eski dostlarımdan birisiyle sitem yüklü uzun bir telefon görüşmesi yaptık. "Milliyetçilikten bir dünya görüşü çıkmaz" ifadesi dostumda eski tabirle "tahdiş"i ezhan"ı mûcib olmuş ve bir gönül burukluğuna yol açmış. Yer darlığı sebebiyle ifadede kesâfete

Milliyetçi siyaset bir buhran yaşıyor; kimlik, üslûp veya bir duruş buhranı, belki hepsi birden. Bence asıl sıkıntı, algılanma tarzı itibariyle milliyetçilik fikrinin geçtiğimiz son yirmi yılda hiçbir restorasyona tabi tutulmadan tüketilmesi. Hele son seçim sonuçlarından sonra milliyetçi siyaset, konjonktürün omuzladığı başarının zebûnu oldu âdeta. İktidar ortağı olmak, milliyetçi siyaset erbabını

Yolda kalanlar, çatısı akanlar, kalleş bir buz pususunda düşüp etrafa maskara olanlar kusura bakmasın; öyle bir kar yağıyor ki içimdeki çocuğu, derûnumda bir yerlerde sinip kalmış romantiği gemleyemiyorum. Yıllardır böyle ısrarlı, böyle tane tane ve böyle güzel yağmamıştı mübârek. Mâşaallah! Hayır, bu okul sıralarında öğrendiğimiz tabiat hadiselerinden, iklim cilvelerinden çok

Fazıl Hüsnü Dağlarca'dan dikkat çekici tesbitler: "Sağ kesimin edebiyatı, sol edebiyat kadar geçerli sayılmamakta(...) Bunun sebebini yıllarca düşündüm, araştırdım ama bir sonuca varamadım". "Failatün" zırvalığının manşetten döktürüldüğü günlerde Hürriyet gazetesinin edebiyat baronu* Doğan Hızlan, soy ismiyle müsemmâ bir tarzda hızını alamayıp, edebiyat derslerinde okutulması

Bu gece yılbaşı, ne yapacağız? En muhafazakârımız bile akşam evine giderken 100 gram çekirdek olsun götürmez mi evine? Ertesi gün tatil, okullar kapalı; o neyse fakat çocukların kâbusu kurslar da dükkân açmayacaklar. Aile akşam sofrasında bir araya gelecek, televizyon açılacak; ekranlardan odalara seviyesiz espriler, sululuklar, pavyon kalitesinde müzik boca edilecek;

Günün yükselen burcu Tanpınar. Doğumunun 100. yılı, Tanpınar'ın kitapları için bir "ba's"ü bâ'del"mevt" heyecanı ve bereketine sebep oldu. Doğum ve ölüm yıldönümlerinde hatırlanmak bizde her fikir adamına nasib olmaz. Yapı Kredi Yayınları'nı işbu "edebiyat arkeolojisi&

"1 Ocak 2002'yi hangi partiyle karşılayacağınıza karar verdiniz mi? Belki 20 bin kişilik bir partiye katılmak için, belki de yeni yıla yeraltında girmek istersiniz!; sayfa 11'de". Gazete dediğin böyle olmalı bire; Türk halkının zihninde günlerdir büyük bir muamma halinde tepinip duran "Yılbaşı sendromu&

Manşette gerdan titretip göbek atmanın, kalça kıvırıp "rampi rampi" tempolarıyla ince bel figürleri sergilemenin nasıl bir şey olduğunu artık biliyoruz; Hürriyet gazetesi, basın dünyasındaki kıdemine ve "ağırlığına" yaraşmayan bir tiz sevinç edasıyla geçtiğimiz çarşamba günü müjdeyi verdi: "Failatün failün dönemi bitiyor". Haber manşet haberi

Hamdolsun bu yıl da Ramazan'a eriştik ve onun emsalsiz iklimini nasibimiz kadarıyla yaşadık; bunun için bayram etmeye değer elbette. Ramazan'ın bittiğini gecenin bir yarısında kapıya dayanan davulcu ihsas etti; bahşiş istiyormuş. "Âdette bu hesap bayram sabahında kapatılır" diyecek oldum. "Ağabey" dedi, "

İlkokulların birinci sınıflarındaki çocuklara isimlerle nesneler arasındaki bağlantıyı kurabilmeleri için öğretmenler, uzaktan rahatça okunabilecek şekilde kapının üstüne kapı, karatahtanın üstüne karatahta, pencerenin üstüne pencere yazılı kağıtlar asarlar. Modern iletişim araçlarının muhatabı olan kamuoyuna da aynı şekilde "tıfl—ı ebcedhan", yani okuma çağındaki çocuk gibi davranılması ilginçtir. Kitle iletişiminde

Taliban'ın tahmin edilenden önce ve şaşırtıcı bir dirençsizlikle teslim bayrağını çekmesi, Türk medyasının sırça saraylarında "konuşlanan" bir kısım "yeni dünya düzeni" taraftarının ruhundaki fırtınayı yatıştırdı ve duygularını tahlil etmekte turnusol kağıdı vazifesi gördü. Bu zevat bir süre önce nüfus kağıtlarında yazılı "din"

Gazete sayfaları ve ekranlardan taşan dini yayın bolluğu, "Ramazan'da olur böyle şeyler" mantığına sığınıyor. Aynı mantık, bayram ertesinde gazete okurunun veya seyircinin aynı nitelikte yayına talip olmayacağını varsayıyor. Ramazan günlerinde gazete ve televizyonların dini yayınlara ağırlık vermelerinde son derece bariz bir yorum vurgusu seziliyor; "Din,

Cumartesi gecesi bir televizyon tartışmasında bir "ilim adamı" seyrettim ve ilme duyduğum saygıyı kaybettim. "İlim adamları saçmalayamazlar mı, hata yapamazlar mı?" diyebilirsiniz, mesele o değil, ilim adamlarının yanılma hakkı vardır ve akademik hürriyetler kapsamında bir haktır bu. Mezkur şahıs yanılma veya saçmalama hakkını kullanmaktan çok bir

Yazının başlığı "Aptallığa karşı deha" ama pekâlâ "Aptallığa karşı aklıselim" de olabilirdi. Fransız matematik dehâsı Evariste Galois'nın kısa hayat hikâyesi böyle özetlenebilir; öldüğünde sadece 21 yaşındaydı (1811" 1832). "Evariste Galois'i öldüren aptallık oldu. Kısacık hayatını, sürekli olarak karşısına çıkan aptallarla

Ufukta bir seçim ihtimali var mı? Şartlara bakılırsa seçim kaçınılmaz gibi görünüyor ama bütün başarısızlığına rağmen hükümetin gösterdiği o harikulade dayanışma, seçim isteklilerinin hevesini kursağında bırakıyor. Batan bir gemide kalan yolcuların dayanışması bu; adına "istikrar" demeleri ise tek kelimeyle çok hoş! Ne var ki yine de hükümet ortaklarının

Her şeyi satın alacak kadar zengin olsaydım, Ramazan günlerini sadece kitaba vakfetmek ve iki vakit namazı arasında kalan bütün saadet dakikalarını kitap okuyarak çoğaltmak isterdim. Doğrusu Ramazan ve kitap kavramları birbirine pek yakışıyor. İmsâk vakitlerinin beniz solduran ve ruhu sâkinleştiren ikliminde kitaba gömülmek, sair zamanlarda ele geçmeyecek nice keşif ve

Türk yönetici elitinin Türk toplumuna uygun gördüğü istikamet, Avrupa Birliği üyeliği; ama ne pahasına olursa olsun. "İstiskale uğrayabiliriz, enayi yerine koyulabiliriz, hatta âmiyâne tabirle bu yolda işletilebiliriz; mümkündür ve olabilir; moralimizi bozmamalı, Avrupa 'sırat-ı müstakim'inden vazgeçmemeliyiz!" Böyle düşünüyorlar ve açıkça bu düşünceyi seslendiriyorlar. İki gün

Dibe vurdukça milli sembolleri parlatmak, düşkünlük eseri; denizin bittiği yerde beceriksizler ya "dini" olanı sömürmek zorunda kalıyor ya da "milli"yi. "Bu ülke için seve seve" sloganı, reklam sektöründe çalışan birinin "bir nevi bir vatan hizmeti olarak" aklına gelen bir vatan kurtarma

Geçenlerde kapı çalındı; baktım "imsâkiye" gelmiş, yanında bir de kocaman tüpgaz. Hangisi hangisinin hediyesidir bilemedim. Anladım ki "imsâk mevsimi" gelmiştir ve imsâkiye bu tâze mevsimin "okuntu"su sıfatıyla evimize şeref vermektedir. İmsâkiye, belki de dünyanın bir aylık süreyi göstermek üzere hazırlanmış tek takvimidir. Bütün