Anayasa Mahkemesi Başkanı Haşim Kılıç'a öğrenciler, konuşma yaparken yumurta atmışlar. "Öğrenciler" kelimesi bu cümlede lâf olsun kabilinden bir mânâ taşıyor; güvenlikçilerin hemen toparladığı üç kişinin sıradan öğrenci olmadığı, tâbir yerindeyse profesyonel öğrenci oldukları hükmüne varıyorum. Kılıç konuşurken ayağa kalkıp, "Siz burada yargı reformundan bahsediyorsunuz ama

İttifak deyince aklıma hemen Ziya Paşa'nın o meşhur beyiti gelir; diyor ki Ziya Paşamız (Dikkat, mülkiye paşasıydı Şair Ziya Bey; Cumhuriyet idaresi mülkiye paşalığını kaldırınca, yazarınız da günün birinde paşa ünvanı edinme ümitlerine elveda demiş oldu!), evet, diyor ki,"Nâdânlar eder sohbet-i nâdân ile telezzüz,Divânelerin hemdemi

Oturdum gazete okuyorum; Diyarbakır-Şanlıurfa yolunda gazetecilerle sohbet eden Kemal Kılıçdaroğlu, "CHP ile Kürtlerin aşkının öldüğü iddiasıyla ilgili ne düşünüyorsunuz?" sorusuna şöyle cevap vermiş: -Aşk ölmez, eğer gerçekten seviyorsan! Gazete okurken aniden kaykılıp koltuktan yere düştüğümü fark eden hanımı, bilahire teskin etmekte çok zorluk çektim, "Yahu bir şey

-Delfiiin, kızım bana bir bardak su getirir misin?-Ay çok meşgulüm babaanne, Püren'e veya Ildır'a söylesen olmaz mı; hazır elleri değmişken bir bardak da bana getirsinler lütfen! Bu konuşmadaki tuhaflığı bulunuz bakalım? Bana göre, babaannenin torunundan su istemesidir; bir başkası ise ninesine su götürmek yerine "

"Tarihin en büyük affı... Vergi Bayramı... Büyük Barış... Son 50 yılın en kapsamlı barışı... Borçluya çifte bayram, Bayram müjdesi... Yüzyılın affı... Devrim gibi kararlar..." Dün necib matbuatımızın bir kısmı, neş'esinden gerdan kırıp göbek titreten böyle manşetlerle çıktı velînimetlerinin huzûruna. Bizim gazete "Devlet alacaklarını tatlıya bağladı&

Tatiller nedense hep bir nevi suçluluk duygusu içinde geçer; ertesi günü mesai, iş-güç, meşakkat. Hele memurlar için daha belirgindir bu hüküm. Meşhur vecizedir, derler ki, memur takımı bütün hafta boyunca hafta sonu tatilinin yorgunluğunu atmak için dinlenir! Bu satırların yazarı da hayli zaman memuriyetle iştigal etmiş olduğu için, bu vecizeye

Bu ülkede yıllardan beri içi kupkuru bir "Gençlik" edebiyatı yapılır ve bu edebiyat efsâne derecesinde köpürtülür; ilerde ülkeyi yönetecekleri için gençlerin daha 19-20 yaşlarında her şeyi bilebilecekleri, öngörebilecekleri, anlayabilecekleri farz edilir; o derece ki, konuyla ilgili vecizeleri sıralasak destan olur. Gençlerin kabahati yoktur bu boş ve faydasız köpükleme

Hürriyet refikimiz, üç gün boyunca Şehriban Oğhan'ın kaleminden çok dikkat çekici bir yazı dizisi yayınladı; bu dizi, Atatürk'ün özel kalem memurlarından Ali Rıza Erdim'in (Bebe) hâtıratından yapılan özettir. Hâtıratın hikâyesi ilginç: "Bebe" Rıza, yaşlanınca (1973 yılında) bildiklerini anlatmak için güvenilir bir gazeteci

Sözleşmeli askerlik projesi, izah edildiği kadarıyla askerlik sırasını tedirgin bekleşen gençlere bir şey ifâde etmedi; onlar bugünden yarına durumlarını açıklığa kavuşturacak, moda tâbirle "önlerini görebilecekleri" açık bir haber bekliyorlar. Sözleşmeli askerlik, profesyonel orduya geçişin bir safhası olarak mâkul bir adım gibi görünüyor ama o kadar. Gençlerin büyük beklentisi

Bundan birkaç hafta önce, "Tutankhamon'un CHP'yle ne alıp veremeyeceği olabilir, bilmiyorum ama insan merak ediyor işte... Hükümet araştırsın!" diye yazmışım; çarşamba günü ise tüzük meselesinin sadece CHP'yi ilgilendiren bir problem olduğunu, CHP'nin tüzükle uğraşmak yerine "Bu partiyi kim yönetiyor

Bir kısmı şöyle: "Biraz ağır olmamış mı; şimdi sizi dava ederlerse ne yapacaksınız?.." Bir başkası, "Fikirleri 90 yıldır revaçta diyorsunuz; ya birisi bize 1400 yıl önce yaşayan birinin yolundan gidiyorsunuz derse ne yaparız?" derdinde. Eleştirilerin genel havası, "Siz işgal kuvvetlerinin yönetiminde mi doğup büyümeyi tercih

İkinci adı Kemâl değil de Şükrü olsaydı bugün Şükristlerimiz olacaktı; Şükrist, Sadullahist, Kâmilist Atılım hareketi! Sadullah olsa Sadullahist; Kâmil-Kâmilist, Bekir-Bekirist! İsme bağlı ideoloji tarif etmeye çalışanların enzâr-ı dikkatine arz. XX. yüzyıl Türkiye'sinin en dikkate değer siyaset adamıdır; 1918 yılında 7. Ordu komutanlığında iken fiilen başladığı siyasi kariyerinde geri

Ahmet Rıfat Çalıka, Birinci Meclis'in Adliye vekili. Henüz 27 yaşındayken Kayseri Belediye reisliği yapmış, 33 yaşında da Kayseri vekili olarak ilk Meclis'te bulunmuş; mecliste "kader" onu "İkinci grup" saflarına sürükleyince, ikinci meclise seçilememiş. Çoğumuzun bilmediği bu garip hikâye böyle başlıyor. Ahmet Rıfat

Başörtüsü meselesi, maddi altyapıya dair bir problem değildir; tamamen zihnî bir meseledir. Benim de dahil olduğum kesime göre kişinin aslî, şahsî ve tabii haklarından bir unsurdur ve isteyen kadın dilediği yerde başörtüsü ile bulunmak isterse dünyanın çivisi çıkmaz. Bir başka görüşe nazaran rejimin, devletin, inkılâpların rûhuna ve tabiatına aykırı bir

CHP, ortaklaşa hayatımızda kapladığı yeri ve anlamı nasıl açıklar bilemiyorum. Onlar düşünedursunlar ben kendi cevabımı vereyim; bunun en basit açıklaması, Bergson'un "Élan vital" kavramında bulunabilir; yani her canlı organizmanın hayata tutunmak için kendi tâkatini aşan bir enerjiyle atılım göstermesi. Meselâ 100 yaşındaki Celâl Bayar'ın

İsmim M... Ben Almanya'da doğdum. Bir işçi ailesinin çocuğuyum. Tahmin edersiniz ki, ilim adına elverişsiz bir ortam. Okulda çok zorluklar çektim ama tek sorun sadece Alman dilinin zorluğu değildi, bir kimlik sorunu vardı; kimliğimi bilmiyordum, işin kötüsü farkında da değildim. Hocaefendi düşünceleriyle bana ilham deryası oldu. O ağladıkça

Çanakkale'de merkeze bağlı bir Alevi köyüne devletin yaptırdığı cemaatsiz cami ne kadar tuhaftı. Diyanet'in atadığı imamın, tek başına mihrab önünde namaz kılarken çekilmiş fotoğrafı, ciltlerce kitaptan çok daha öğreticiydi. İyi de, yazının ilk cümlesinde teknik yanlışlar var: İlki "Alevî köyü" tâbiri; ikincisi devletin cami

Yeleğin ilk düğmesi doğru iliklenseydi bunlar hiç olmayabilirdi. İlk yanlış, Milli Mücadele'yi yürüten Anadolu ve Rumeli Müdaafayı Milliye cemiyetlerinin, CHP çatısı altında birleştirilirken, Meclis'teki muhaliflerin dışlanması oldu. II. Grup, zafer kazanan subayların zımnî ve açık gözetimi altında yapılan 1923 seçimlerde dövülmekten beter edilerek Meclis dışı bırakıldı.