Murat Bardakçı ile tanışmayız; ama kendisini bundan 27 sene önce Ankara'da bir musiki topluluğu içinde tamburi sıfatıyla gördüğümü hatırlıyorum; belki "Töre" dergisinin düzenlediği bir toplantıda, daha kuvvetli bir ihtimalle eski Milli Kütüphane binasının salonunda, "Hisar" dergisi etrafında toplanan şairlerin bestelenmiş eserlerinin icra edildiği bir

Hukuki bilgi yanlışı yapabilirim; ama mantığımın sevkiyle düşünüyorum; Abdullah Öcalan'ın daha işin başında, İmralı adasında kurulan bir Devlet Güvenlik Mahkemesi yerine, diyelim ki Ankara'da I. Ağır Ceza Mahkemesi'nde yargılanması daha doğru olmaz mıydı? Bir hukuk davası devam ederken, o dava hakkında sonuca tesir edebilecek

Yeni hükümetin teşekkül tarzı çok ilginç özellikler gösteriyor; koalisyon ortaklarının bölüştüğü bakanlık koltuklarının gruplar halinde taşıdığı nitelik derin anlamlarla yüklü; DSP, her haliyle devlet seçkinlerinin güvendiği ve inandığı "mutemed" bir parti görünümünde; aynı mantığa göre devletin rüknünü teşkil eden bakanlıklar DSP'ye layık görülmüş. Buna mukabil MHP&

"Komünizmle mücadele" bir efsane miydi? Ali Bulaç, perşembe günkü "Arka Plan"ında "Türkiye'de komünizm tehlike oldu mu?" başlıklı yazıyla bu konuyu hayli soğukkanlı ve vukuflu bir yaklaşımla ele almış; ezcümle diyor ki, Türkiye'de komünizmin sosyolojik bir zemine istinad etmesi imkansızdı,

Zihni melekeleri ve herkese lazım olan miktarda mantık araçlarını kullanarak Fenerbahçe'de olup bitenleri anlamak, biraz da Türkiye'de olup bitenleri anlamak demektir; her iki örnekte de müracaat ettiğiniz araçlar, size, merak ettiğiniz olgunun tabiatını anlamakta ihanet edecektir. Fenerbahçe, Türkiye'ye benzer; ikisi de varlık içinde yokluğun

Hemen her gazetenin üçte biri "n'olacak bu hükümetin hali?", diğer sülüsü "n'olacak bu Fener'in hali?" sızlanmalarıyla dolu; geriye kalan üçte birin hakimi ise Borsa. Borsa sayfalarındaki karışık istatistikler; ancak konunun uzmanlarına hitab ettiğini zannettiğim esrarengiz analizler bir manada Türkiye'

Geçen hafta sonu, Türk Edebiyatı Vakfı "Elaziz" şubesinin nazik davetine icabeten Elaziz yollarına düştük. Bu beldenin harimine vasıl olunca bir kere daha anladım ki, Türkiye hakkında bildiklerimiz umumiyetle haritaya yaslanan ve tanıdıkların şehadetleriyle beslenen ön yargılardan ibaret. Elaziz'in yücesinde öyle bir Harput var ki, Elaziz gibi

Gençlik yıllarında "siyasi ve felsefi çizgi"yi çok anlamlı bulur, hatta tek başına hemen her şeyi tarif edebileceğini zannederdim; buna paralel olarak "doktrin", "sistem", "dünya görüşü" gibi total belirleyicilerin sadece kendi başına değişim rüzgarı yaratabileceğini düşünür, kötü idareyi rejimle, kötü insanı ise

Baş örtüsü meselesinde yasakçılığı savunanlar, Türkçe'den başka bir dile çevrildiğinde daha inandırıcı görünen, beynelmilel hukuk normlarına uygun gerekçeler geliştirmek zorundalar. Hal-i hazırda dile getirilen sebepler, gerekçe sayılmaktan uzak, dayanıksız, keyfi ve kolayca çürütülebilir şeylerden ibaret; "Anadolu kadınlarının tarlada, bostanda, mahallede başını bağlaması başka, türban çok daha başka

Doğru oturup doğru konuşalım; artık bıktık; bu karşılıklı restleşmelerden, beş benzemezle blöfleşmelerden, güdümlü siyasetten, yarıya kadar dolu bir bardağı masaya koyup günlerce sürdürülen "boş-dolu" polemiklerine katlanmaktan, her defasında "cambaza bak!" numaralarına yenik düşmekten, "ardniyet"teki incelikten bile mahrum kaba-saba niyetliliklerden, ucuz kışkırtmalardan, akılsızlıktan, siyasetsizlikten

Yirmi civarında siyasi partinin yüzde 22 küsurdan başlayıp binde bilmem kaça kadar azalan oy yüzdesinin teşkil ettiği tabloyu hatırlayın; sonra özel isminiz ve fikri içtihadınızla kendinizi bu karmaşık tablonun neresinde hissettiğinizi bulmaya çalışın: Solunda bir sıfırla temsil edilen küsurat partilerinden başlayarak ülke barajını aşmayı başarmış beş partiye kadar uzanan bu

Bilgisayar programlarının 1 Ocak 2000 tarihini algılayamamaktan ötürü ortaya çıkması muhtemel problemlerin boyutu ürküntü verici. Henüz sekiz on sene önce günlük hayatımıza giren bilgisayar, daha şimdiden azı dişlerini göstermeye başladı. "Digital kıyamet" adı verilen bu riski önlemek için iki yıl önceden tedbirler alınmaya başlandığına göre bu hengameyi ucuz

Doğruyu bulmanın iki yolu var; ya başkalarının tecrübesini dikkate alacaksınız veya bizatihi siz kendi tecrübenizin serüvenini yaşayacaksınız; kağıt üstünde heyecan verici görünse de ikinci yol pahalı, zaman kaybettirici ve bir süre sonra insanda doğruyu bulma şevkini kırıcı bir usul. Akıl, daima birinci yolu izlemiştir. CHP hep ikinci yolu tercih etti

MHP'nin aldığı sonuç, hemen her yerde oturma odasına giren kamyon kadar şaşkınlık uyandırdı; ekmeğini bu işten kazananlar, siyasiler, siyaset ilmiyle uğraşanlar gibi ben de bu derin sürprizi sezemedim. Arkadaşlarla yaptığımız tahminlerde MHP'nin barajı geçme ihtimalini hep düşük gördüm; halbuki hemen herkes MHP'nin barajı rahat

Bu yazıyı aslında cumartesi günü, seçimden bir gün önce okuyacaktınız; ama sandığa gitmeden bir gün önce sizde siyaset soğukluğuna yol açabilecek bir ana fikir ile sizlere hitap etmeyi içime sindiremedim. Bu saatlerde seçimin sona ermesine rağmen sonuçları henüz netleşmemiş olduğu için dar manada "aktif siyaset" hakkındaki vehimlerimi sizlerle

Bugün "arife" yarın seçim; siyasi partilerimizin seçim kampanyalarını değerlendirmek için en uygun zamandayız. Meclis'te temsil edilen partiler, bizzat kendilerince inşa edilmiş o tuhaf mantığa göre eşit şartlarda yarışabilmek için kamu Hazinesi'nden, kaç trilyon olduğunu bilmediğim müthiş meblağlarda para yardımı aldılar ve seçim kampanyalarında bu

Türkiye ne kadar içine kapanmak istese, tarihin ve coğrafyanın hâfızası da o kadar Türkiye'ye özgül ağırlığını "âdeta yakasından tutup sarsarcasına" hatırlatıyor. Devlet"i Aliyye'den Türkiye Cumhuriyeti'ne geçerken tedâvüle sürülen resmî tarih tezleri her sarsıntıda ucundan kenarından epriyip dökülüyor. Seçim sath"

Bu yazıyı hemşehrilerime, özellikle bütün sezon boyunca "hocam bir Sivasspor yazıyı yazmayacak mısın?" diye beni manevi baskı altında inleten Hürdoğan Gazetesi'nin spor müdürü Abdullah Yiğit'e borçluyum. Sevgili Abdullah'ı her defasında "hele bir şampiyon olun, düşünürüz" diyerek savdım; ama anlaşılan gençler

İki kabilenin, iki topluluğun, iki ordunun hatta iki milletin gırtlaklaşmasını makul gösterecek hangi güçlü sebep vardır? Bir harbin gerçek sebeplerini anlamaya çalışmakla passivist olmak arasında hayli belirgin bir fark bulunuyor. Harp total bir dövüş. Şehirli terbiyesinde kavgaya tevessül ayıplanır; özel hukuk, saldırganlığın her neviini mahkum eder; barış halinde bir şahsın

Bir kelam-ı kibar şöyle diyor: "Sebep anlaşılınca şaşkınlık ortadan kalkar". Dünya tarihinin en manidar çizgilerinden birisi, galiba sebeplerin daima küçük bir azınlık tarafından bilinmesine mukabil kitlelerin şaşkınlığa mahkum edilmesidir. Kitleler sebeple değil heyecanla beslenir; çünkü modern haberleşme teknolojisi, kitlelerin daha doğru bilgilendirilmesine değil, daha etkili tarzda heyecanlandırılmasına hizmet

(Bir vejetaryen türküsü)Gündelik hadiselerin küçük akıntılarına, baştan çıkarıcı ayrıntılarına, aktüalitenin lezzetine kapılmaktan kaçınamıyoruz. "Şimdiki zaman"ın bilgisi elzem; "an"ın hakkını vermek, şimdiki zamanda doğru olanı yapmak varlık sebebimiz. Ne var ki "an"ın bilgisini, o an içinde derlediklerimizle değerlendirebilmemiz mümkün değil. Kitap

"Nizam-Selamet-Refah-Fazilet" çizgisi, Türk siyasi hayatında otuz seneden beri ağırlığını koruyor; bugüne kadar mütemadiyen oy potansiyelini artırmayı başaran bu gelenek, "Serbest Fırka-Demokrat Parti-Adalet Partisi" arterinin temsil ettiği an'anevi sağ siyasetten farklı bir üslupta kendini ifade etti. Kısaca "Refah geleneği" olarak isimlendirebileceğimiz bu akım,

Bob Ross'u çoğunuz tanımazsınız ama içinizde -az da olsa- mutlaka tanıyanlar çıkacaktır; Bob Ross "tanınmış ve sözüne güvenilir" sosyologlardan değil; siyaset bilimcisi, orientalist, şair, tarihçi, devlet adamı da değil. Tanıyanlar biliyor; Bob Ross bir ressam! Bob Ross'un resimleri galip ihtimalle itibarlı galeri ve müzelerde

"Müflonlu terlik" modunda bile siyaset yapmanıza izin vermeyen o kapı gibi yargı kararından sonra dahi ümidimizi kaybetmemiştik; içimizde gizlediğimiz, "efendimiz yapacağını bilir, kim bilir şimdi ne ince siyaset taktikaları hazırlıyor, hasımlarına ot yolduracak nice ferasetler düşünüyordur" beklentisinden aldığımız güvenle bekliyorduk. Ve nitekim yine şahane bir hamle

Terörizmin kendisine ideolojik libaslar biçmesi zihin bulandırıcı; teröre yeltenmek, hiçbir ideolojik gerekçeye uğratılmadan doğrudan bir şahsiyet zaafı olarak mahkum edilmeli. Ne var ki terör yoluyla da olsa şahsiyet zaafını izhar etmenin medyatik bir kıymeti var; gazete manşetleri, şahsiyet zaafından kaynaklanan düşkünlüklerin mandallandığı çamaşır ipine benziyor. Haberleşme hürriyetinin yarattığı çelişkilerden birisi