Cihan Haber Ajansı dün abonelerine sessiz sedâsız bir haber geçti; buna göre Suriye Devlet Başkanı Beşşar Esad, pazar günü yapılan referandumda oyların yüzde 97,62'sini alarak yedi sene için yeniden seçilmişti. Zaten 2000 yılındaki referanduma katılanların yüzde 97,29'u Esad'a 'evet' demişti.

Bizim uzaylı ahbap, dün öğle üzeri telefon açtı; önce kim olduğunu çıkaramadım çünkü hep e-posta yoluyla haberleşiyorduk kendisiyle. "Sakın birisi beni işletiyor olmasın?" diye adamcağızı hayli istintak edince vaziyeti fark etti, "Şüphelenmekte haklısın fakat bizim bilgisayarlar iki gün önce tamamen sustu. Bizim başmühendis, Türkiye üzerinde bu kadar

Prof. Dr. Mahir Kaynak'ın dünkü yazısı, fikri analiz ihtiyacında olanlar için esasen bilinen ama anlamı buharlaşmış noktalar taşıyordu. "Esasen bilinen" kaydını düşmekteki maksadım "eh zaten bildiğimiz şeyler" manasında bir küçümseme vurgusu değildir; gök kubbe altındaki her şey, "esasen bilinen" şeylerin tekrarından ibaret,

Çok değil, bundan bir ay önce, en sıradan, en sâde vatandaş bile önünü rahatlıkla görebiliyordu; yeni Cumhurbaşkanımızı seçecektik; nasıl seçeceğimiz, kimlerin seçilebileceği, seçimin usulü erkânı belliydi. Hepsi "muhkem bir kitap"ta yazılıydı ve herkes o kitabın "muhkem" olduğunu varsayıyordu. Sonra o kitabı "muhkem" tutmakla

Size şimdi bir fıkra anlatacağım, fakat bu fıkrayı daha önce yazmıştım, çoğunuzun bildiğinden de eminim fakat yine de bu fıkrayı nakletmek durumundayım çünkü, imâ ile dokunup geçeceğim hadiseyi çerçevelemek için bu fıkradan daha iyisi şu anda aklıma gelmiyor. Uzatmayayım en iyisi... Fıkra şöyle: Adamın evi, demiryolu hattının hemen kenarında. Ne

Efsâne bitti, deryâ tükendi, gerçek göründü. Nicedir baldır hizâsında bulunan lümpenlik hezeyanlarının çirkefi boğazımıza kadar yükseldi. Maçı seyrederken, "şu terbiye ve centilmenlik ahlâkından nasiplenmemiş şekilsiz gürûh ile artık ne alâkam kalmış olabilir" diye nefsimi sigâya çektim ve dedim ki, "bunlar Galatasaraylı ise, ben değilim; ben Galatasaraylı isem,

Uzatmalı Cumhurbaşkanımız, 7 yıllık görev süresinin bittiği günün ertesinde yeni üniversitelere rektör atadı. Bana kalsa bu atamaları tek yanlı şahsi iradesiyle değil de, moda tâbirle geniş tabanlı bir "uzlaşı" arayışına girerek yapsaydı daha şık olurdu. Kendisini "uzatmalı" diye nitelemekte kanuni bir mahzur görmüyorum; kusura bakmasın, belki

AP Ajansı'nın servise koyduğu o debdebeli fotoğraf, dünkü Zaman'ın 19. sayfasındaydı: Arka planda ihtişamlı bir kilise dekoru, ortada Putin; sağında ve solunda Rus Ortodoks Kilisesi'nin iki ruhâni lideri. Tepede devâsa bir paskalya yumurtası; üzerinde Kirilce XB harfleri bulunmakta (Latince karşılığı HV, yani Hristos Voskreze,

-Vay üstâdım, sizi bilgisayar başında görünce şaşırdım; hayrola, biriyle çet filan vaziyetleri mi söz konusu acaba? -İyi ki geldin Çekirge, ben de sana haber yollayacaktım zaten; yahu, şurada bir şeye takıldım, iki saattir içinden çıkamıyorum. -Hocam ben Windows'tan filan anlamam; 15 senelik Mac'çi olarak böyle pencerelerin

Bazen arkaya doğru yaslanıp ellerimi ensemde kilitleyerek uzaklara bakıyor ve "Acaba Deniz Baykal'la Tayyip Erdoğan, cumhurbaşkanlığı seçimini krize dönüştürmek için aralarında gizlice sözleştiler mi" diye hain komplolar tasarlıyorum. Teorimi haklı gösterecek delillerim var: Bir kere bu kriz, daha şimdiden CHP ve AK Parti'ye yaradı;

Hiçbir rejim mükemmel değildir; yine de kör-topal yürüttüğümüz siyasi sistem kendi dengelerini oluşturmaya başlamıştı ki, parlamentolu demokrasimiz karın boşluğuna yediği faullü bir yumrukla (367) kendinden geçiverdi. Yeni şekle göre CHP tek başına 380 vekille iktidara gelemediği müddetçe bu sistemle ülkeyi yönetmek mümkün olmayacaktır. Yargıçlar yönetir diyorsanız o başka tabii... Bir

Danıştay Başkanı Sayın Sumru Çörtoğlu, "kürsüden misafir azarlama" geleneğine riayetle çok ilginç tesbitlerde bulundu ve "Atatürk ilke ve inkılaplarına aykırı her türlü hareket irticadır. Önem ve öncelik sıralaması zaman zaman değişkenlik göstermekle birlikte irtica tehdidi her zaman var olmuştur ve olmaya da devam edecektir." dedi. Bu

Hakikat duygusunun incitilmesi, "temel insani ihtiyaçlar" listesinde kaçıncı sırayı alır bilmem: ilki açlık diyorlar, ikincisi güvenlik ihtiyacı, daha sonra toplumsallaşma, çoğalma içgüdüsü vb. Hakikat duygusunun incitilmesi bu sıralamada ilk ona bile girmez belki. Fizyolojik taleplerin önceliğine nazaran bir nevi lüks! Yalanlarla barışık yaşamayı tercih edenlerin sayısı, gerçekle yüzleşme

"Erken seçimi hangi tarihte yapalım, yaylacıların, erbâb-ı plâjın ahvali ne olacak, tek sandık mı çift sandık mı" patırtıları arasında şimdilik pek hâtıra gelmeyen taş gibi bir olguyla karşı karşıyayız. Anayasa Mahkemesi 27 Nisan günü Meclis'in yaptığı Cumhurbaşkanlığı oylamasının ilk turunu geçersiz saydı ve toplantı yeter sayısının

Evet, ortalama gazete okuyucusu, aşağıdaki metni anlamakta güçlük çekecektir; doğrusu bu metni anlaşılır hale getirmek mesele değil fakat o zaman "metnin rûhu" kayboluyor. * "Kadı ile Müfti arasında mahiyet bakımından şu fark görülür: Müfti, şer'i kanunları delillerinden istinbad edip müdevven hale getirir; kadı, bu kanunlardan, kendisine

Yanlış yaptınız, yanlış düşündünüz, yanlış hesapladınız; bizi de yanılttınız, siz de yanıldınız!"C.B. seçimi Meclis'te olacak; ilk turlardan sonra çoğunluğumuzla adayımızı seçeriz, bu bizim hakkımız" diye mantık yürüttünüz. Yanlıştı hâlâ fark edemiyorsunuz! İki gün önce bana bir zuhûrat oldu, gerçeği fark ettim; memlekete bir hayrım

Bugünlerde muhalefet liderlerinden biri olmak, piyangoda büyük ikramiye kazanmak gibi bir şey olmalı; ne zaman kapının önüne veya hava almak için pencereye çıkıp, "öhö öhö" deseler, onlarca kamera ağızlarına bakıyor. Doğrusu tadını da çıkarıyorlar hani; hakkı teslim etmek lâzım. Her defasında çehrelerine, Amerikan felâket filmlerinde sıkça gördüğümüz dramatik

Bir ordu, neticede bir halk için vardır; en azından "milli ordu"lar için teorik durumun böyle olması gerekiyor. Korunması gereken asıl nesne toplumun bizatihi kendisidir. Türk ordusu, Batılılaşma cereyanı esnasında üstlendiği keşif birliği ve öncülük görevini, iki asırlık zaman zarfında devletin ve sistemin koruyuculuğu şeklinde yorumladı; bu yorum

Karşıdan bakılınca, insanda ciddi bir intiba uyandıran bir kaafile hukukçu, gazeteci ve akademisyenin şu mâhut 367 meselesini, sanki aslı astarı varmış gibi tartışmaları, 367 denilen şeyin varlığına delâlet eder gibi görünüyorsa da gerçek durum öyle değil. Fakültelerin ilk yarıyıllarında okutulan hukuka giriş dersinin sınavında, "Anayasa'nın 96. ve

Recep Tayyip Erdoğan, kendinden sonra partisinin en güçlü ismini aday göstererek kasım seçimlerini ne kadar önemsediğini gösterdi; kendisinin adaylığı neticede bir "Pirüs Zaferi" (Askeri ve siyasi edebiyatta sık kullanılan bir kavram olarak ağır kayıplar pahasına kazanılan, neticede kazanılmaya değmeyen galibiyetleri anlatmak için kullanılır) olacaktı. Abdullah Gül'ün