Türkiye'nin demiryol siyaseti iflâs mı etti? Görünüşe bakılırsa öyle görünüyor. Aslında bu, 28 Şubat ertesinde Onuncu Yıl Marşının "Demirağlarla ördük anayurdu dört baştan" mısraını gözleri yaşararak haykıran zevatın safderunluğunda saklı bir nükteden ibaret olsa gerektir Demiryolları, Türk sanayileşmesinin temel karakterini aksettirir; Cumhuriyet'in ilanından hemen

bize lazım olan çalışmak ve emek sarfetmek kavramına yeni bir yorum getirmektir, yani "sa'y" ama Hazreti Hacer gibi muhâl ihtimalleri zorlayarak, ümitsizliğe kapılmadan, ısrarla ve kararlılıkla çalışmak Haydi o çok bilinen fıkrayı bir kere hatırlayalım: Askerlik haricinde yolu gurbete düşmemiş bir ihtiyar, Hac dönüşünde ziyaretçilerine intibalarını

Araplar Mekke'de modern bir şehir kurmak istemişler ve üç aşağı beş yukarı bu arzunun bütün görünür icaplarını yerine getirmişler fakat Mekke asla modern bir şehir değil. Suud kamu idaresi Mekke'yi modernleştirmek konusunda mütereddid kalmış. Bu tereddüd sadece Mekke'nin özel şartlarından değil, belki bütün Ortadoğu

Rüyasında Efendimiz'i görenlerin O'nu dünya gözüyle görmüş gibi sayıldığını biliyordu; bu nükteyi hatırlayınca kalbine sevinç doldu. Gözleri yaşardı. Gördüklerini yeniden hatırlayarak zihnine nakşetmeye çalıştı. Fakat! Siz bu satırları okuduğunuzda ben -nasip olursa- büyük ihtimalle iki cihan serveri "Efendimiz"in yurdunda olacağım. İçimde bu ziyaretin

O kendine mahsus sinema birikiminin üstüne birşeyler ilave ederek zenginleştirememek bizim için kayıp oldu. Kendi toplumumuza hikaye anlatmak kabiliyetimizi körelttik. Açık konuşmak gerekirse, Hollywood tarzında çekilmiş filmler, bizim kültürümüze dair bir verim olmaktan ziyade "Mankurt sineması" olarak adlandırılsa yeridir Bizim eski yerli filmleri seyretmenin entelektüel muhitlerde hiç de

Evvela samimi bir itiraf: "Yıkılacak, yıkılıyor, yıkıldı" haberleri dikkatimi çekene kadar ben Mekke'de Osmanlı yâdigârı bir kalenin varlığından habersizdim. "Haberdar olmak şart mıydı" diye sorulduğunda belirtmeliyim ki varlık bilmekle mümkündür. O âna kadar benim için Ecyad Kalesi yoktu, çünkü bilmiyordum. Hacc farizasını yerine getirmiş

Hiçbir şey göründüğü gibi değildir; duvar yazılarının "ana—baba terbiyesi almamış" haylaz çocukların işi olduğunu düşünenler yanılıyor; "İyi aile çocukları"nın da duvarlarda varolmak hakları vardır. "Yazmak acıyı hafifletiyor" diye düşünenler, sadece entelektüel kriz içinde lodos yemiş gibi çırpınıp duran okur yazar takımı değildir