Devlet, kurulduktan sonra halkın içinden gelen temsilciler aracılığıyla ve vekalet usulüyle işleyen bir hükümranlık değil; böyle devasa bir hükümranlık cihazının, böylesine değerli bir kudretinin başıboş bırakılacağı düşünülemez elbette: Onun "daimi" sahipleri var ve devlete temellük edenler, ellerinde tuttukları gücü demokrasinin centilmenlik kaidesi gereğince başkalarına devretmeyi düşünmüyorlar. Bizim demokrasi

Dışişleri Bakanımız Sayın İsmail Cem, Die Welt'e verdiği beyanatta Hariciye bürokrasisinin ve siyaset seçkinlerinin derin psikolojisini aşikar eden önemli sözler söylemiş: "AB'ye üyeliğimiz çok uzak değil. Birliğe tam üye olarak alınmamız 15 yıldan daha uzun sürmez." On sene sonraki dünyayı tasavvur edemeyen bir siyaset

Tarih sıcağı sıcağına yazılmaz; tarihin ziyafet sofrasında daima soğuk yiyecekler vardır. Günün telaşesi içinde sağlıklı hüküm vermek endişesi taşıyanların acelecilikten kaçınması lazım. Siyaset erbabının acelesi olabilir, toplum mühendislerinin de; ama hakikate değer verenlerin değil. Nesebi gayrı sahih, cibilliyeti meşkuk, mazisi karanlık ve henüz bir ay öncesine kadar Türkiye'de

Ferdiyet ve şahsiyetin inşası ve idraki ile "individualizm" arasında hiçbir alaka yok; ne var ki individualizme Türkçede bireycilik veya ferdiyetçilik denilmesi yaygın kabul gördüğü için ferdiyetçilik neredeyse lanetli bir kavram haline gelmiş bulunuyor. Cumhuriyet'in ilk yıllarında milli ve içtimai hedefler uğruna propaganda edilen diğerkamlık (altruizm), giderek

Vaktiyle "Karındeşen Jack"ın veya "Mavi Sakal"ın vahşi cinayetleri ortaya çıkarıldığı zaman İngiliz entelektüelleri fırsatı ganimet bilip de birbirlerini cinayetleri kınama yarışmasına davet etmişler miydi? Bizde aynen böyle oluyor ve bu kabil ucuzluklar zihni hayatımızı zehirliyor. Adam, fikren kendisine çok yakın olması gereken birini kaçırıyor,

Hürriyet yazarı Cüneyt Ülsever, 24 Ocak Pazartesi günü köşesinde 28 Şubat hakkında bir değerlendirme yaparak Sincan hassasiyeti ile Hizbulvahşet arasında bir mukayesede bulundu. Fikir ve ifade hürriyeti çerçevesinde hakkıdır ve tabiidir! Bu yazı, çarşamba günü bir siyasi parti liderinin yaptığı grup konuşmasında isim ve mehaz zikredilmeden kürsüden kısmen iktibas edildi.

Bir borcun hatırlatılmasıAşağıdaki ifadeyi dikkatle okumanızı istirham ediyorum: "Benim, Mustafa Kemal'in, Cemal'in ve diğer bazı arkadaşların ordu kurmay kadrosunun kilit noktalarında oluşumuz subaylar arasında cemiyetin benimsenmesinde geniş ölçüde yardım etti. Hepimiz, bulunduğumuz ve yeni atandığımız vazifelerde, İttihat ve Terakki'yi kuvvetlendirmeyi hedef almıştık."

Siyasi istikrar için en iyi çözüm 4+4, 5+5 veya 7+7 gibi formüller dışında aranmalı, madem böyle güzel aritmetik fantazyaları kurarak istikrar arıyoruz, 70+70 formülü niçin kimsenin aklına gelmiyor, hayretlerdeyim! Şaştığım bir başka şey ise 7=7 denkliğinin niçin ve nasıl unutulduğu. Sayın Başbakan'ın perşembe

Bu yazı, 18 Nisan 1999 seçimlerinden beş gün sonra kaleme alındı ve bu sütunlarda yayınlandı. Bilgisayar arşivimdeki bu yazıyı yeniden okurken, bir yenisinin yazılmasına hala gerek olmadığını fark ettim. Bu dikkatimi sizinle paylaşmama müsaade eder misiniz? MHP'nin aldığı sonuç, hemen her yerde oturma odasına giren kamyon kadar şaşkınlık

"Birdenbire bul aşkı, bu tuhfe bulanındır" Şeyh Gaalib Batı dünyası Hıristiyan kültürü, Hellen-Roma siyasi tecrübesi ve Yahudi dini geleneğinin teşkil ettiği sacayak üzerinde duruyor. Laiklik fikrinin anayurdu olmasına rağmen Avrupa kıtası, mühim ölçüde Hıristiyanlık öğretisi etrafında gelişip yaygınlaşan Hıristiyan kültürünün bir inşasıdır. "İslam kültürü" dediğimiz kavram

Başbakan Bülent Ecevit, "Öcalan'ın ölüsü, dirisinden daha çok zarar verir." derken haklıydı; hakkı teslim edelim zira Sayın Başbakan'dan epey zamandır hakkı teslim edilecek söz pek sadır olmuyor. Bu kabul, Öcalan'ın asılmamasını isteyenler ligine dahil olduğum manasına yorulmamalı: Bu hususta rey sahibi olup

Hazine'den sorumlu Devlet Bakanı enflasyonla mücadele etmek için halktan psikolojik destek istemiş; doğrusu büyük nezaket! Hükümet etmek için halkın gereksiz fonksiyon olduğunu çoktandır kabullenmiştik. Ekonomi küçülürken Borsa'nın tavana vurmasını nasıl izah edeceksiniz; ya Borsa yanlış, ya ekonomi? Uzmanlar kısa vadeli spekülatif kazanç hırsına kapılmamaları için tasarruf

"Rusya'nın yeni yüzyılda yeni siyasi liderlere, yeni yüzlere ihtiyacı var." diyen Yeltsin basmış istifayı. Haberi duyunca hiçbir anlam veremedim, zihnimde "yeni siyasi lider ve yeni yüzler" kavramlarının karşılığını bir türlü toparlayamadım; neden sonra fark ettim ki Türk siyasi hayatında izdüşümünü veya benzerlerini göremediğimiz vakıaları

Bugün, yeni bir yüzyılın değil, henüz yazmaya ve telaffuzuna alışamadığımız yeni bir yılın ilk günü. Belki birkaç ay süreyle tarih atarken ilk rakam olarak "2" yazmakta zorlanacağız; bunun haricinde yarın dünden farklı olmayacak; fıtrat değişmeyecek! Fıtratın değişmeyeceğini bilmek malum zümresinden; ama milli tedrisatımıza hakim olan "ilerlemeci"

Bu köşede kaç kere "gırtlak dokuz boğum" diye yakındığımı hatırlayanlarınız çıkacaktır. Şikayet babında değil; gırtlağın dokuz boğum olması iyidir, düşünme fırsatı verir. Fevri davranma ve konuşma lüksü olmayanlar, gırtlağın bütün boğumlarını tek tek bilirler. Yaşar Nuri Öztürk'ün "Çıplak uyarıcı" konulu gazete yazısını o cuma

Merkezine "halk" kavramını titizlikle yerleştiren siyasi sistemler, halkın nasıl siyaset üretebileceği konusunda güzel temenniler geliştirmekten öteye fonksiyonel bir söz söyleyemiyorlar. Hemen Türkiye pratiğine geçebiliriz: Türk halkı, kendisine dayatılan veya dikte edilen siyasetlere ne ölçüde katılıyor veya bu siyasetlerin üretilmesinde ne derece hisse sahibi bulunuyor? Evet, bir "Meclis&

Bu yılın bahar aylarında İtalya Apo'ya, bizim havsalamıza sığmayacak derecede anlayışlı, hatta misafirperver davranınca ucuz milliyetçilik histerilerinin İtalyan Konsolosluğu önündeki kaldırımlarda nasıl bir sebzevat gösterisine yol açtığını hatırlar mısınız? Hani kuklalar yakılıyor, bazı 'müttefik' devletlerin milli sembolleri ayaklar altında çiğneniyor, bugün millete 'itidal' tavsiye

Konuşmaması gerekenler konuştuğunda, konuşması gerekenler konuşmadığı için konuşmak ihtiyacını hisseden Hasan Celal Güzel bugün Ayaş Cezaevi'nde mukim. Geçenlerde, esasen bildiğim; ama manasını şimdi fark ettiğim şahane bir atasözü duydum ve akıl defterime kaydettim. Diyor ki: ölürsen yer beğensin, kalırsan el beğensin! Bir baba evladına, şu sözün mazmununu ve

Cumhuriyetin fazilet gerektirdiği doğru; demokrasi, ilaveten centilmenlik de gerektiriyor. Balıkçıların centilmenlik tarifi, "Denizden babam da çıksa yerim." şeklinde özetlenebilir. Demokrasinin centilmenlik kaidesi, sandıktan çıkana saygıdır. Sandıktan çıkanı, "üzümün sapı, armudun çöpü" mihengine göre tiftiklemeye kalkışırsanız, oyunun adı demokrasiden başka her şey olur. Milliyetçiyim demek kolay; milliyetçilik