Türkiye'nin gündemi bilimkurgu romanı gibi. Cidde "international" havaalanının salaşlığından sonra Yeşilköy'ün olağanüstü temiz, titiz ve düzenli haliyle övünmeye bile vakit bulamadan bir yığın saçmalığa toslamak kaderimiz galiba. Daha Mekke'de iken internetten öğrendiğim haberle başlayalım: Milli Eğitim Bakanlığı, vaktiyle yine aynı bakanlık tarafından

Akış nereye doğru; Medine'den Mekke'ye mi, Mekke'den Medine'ye mi? Hacılar her iki istikamette de yolculuk ediyorlar. Biraz erkence gelen vaktinin büyük kısmını Medine'de geçirip Efendimiz'in Mescidi'nde kırk vakit namaz kıldıktan sonra umre için Mekke'ye

Bayramın son günü akşamı Mekke, on günden bu yana alıştığımız o muhteşem karmaşayı bir gömlek gibi üzerinden sıyırarak mutadına geri dönüverdi: Caddeler boşaldı, otobüs ve araç trafiği seyreldi. Hacıların barındığı "mektep" binaları önünde gezinen mahzun hacılar dışında hemen her şey alışıldık ritmine bürünüverdi. Hâlâ burada kalan bütün hacıların

Bugün bayramın birinci günü; öğle sularındayız ve Allah'ın izniyle hepimiz artık "hacı"yız. "Hepimiz" sözüyle evvela Mekke'de buluşan her renkten yüzbinlerce mümini, saniyen, bir haftaya yakın zamandan beri kader birliği ettiğimiz, birlikte yiyip içtiğimiz, sohbet ettiğimiz ve tam bir dayanışma içinde bulunduğumuz

Bütün ömrünü ve yaşama sebebini efendisine hasretmiş bir hizmetçi düşününüz; onun emirlerini yerine getirmek için gece gündüz kapısında "müheyya" bekleyen, bütün dikkatini efendisinden gelecek işaretleri yerine getirmeye teksif etmiş bir hizmetçi. "Lebbeyk" nidâsının Türkçesi, işte böyle bir hizmetkârın hâletini ifade ediyor: "Emirlerini yerine getirmeye hazırım,

Yirminci yüzyıla sinema damgasını vurdu; sonraki milenyum ise internetle açıldı. Önümüzdeki asrın nasıl şekilleneceğini tahmin etmek imkânsız ama bir tahminde bulunmak zor değil: XXI. yüzyıla, insan topluluklarının zihnini yönetecek endüstri ismini verecek. İnternet değil çok daha başka nitelikler taşıyan bir medya, George Orwell'in kâbusa benzeyen kehâneti adım adım

Daha önceleri de "hacı uğurlama" merasimlerine katıldığım olmuştu; şüphesiz onlar da çok güzel ve çok anlamlı sahnelerle doluydu; fakat geçen akşamki uğurlama, zihnimde diğerlerine göre çok daha leziz ve heyecanlı izler bıraktı. Orta büyüklükte bir şehirde yaşamanın nimetleri de var. Senede birkaç defalığına da olsa bir şehrin kalbinin

Evvela bütün Ferhat'lardan özür dileyerek başlayalım söze. "Dana Ferhat"ı tanıyorsunuz; hani şu Murat 124'ün arka koltuğuna yerleştirilerek karlı bir kış günü veterinere götürülen sevimli danadan bahsediyorum. Bir tesadüf eseri Anadolu Ajansı Sivas muhabirinin objektifine takılan o fotoğraf, yaşadığım şehri birkaç günde dünyanın ilgi

İş zülfiyâre dokununca bir kısım medyanın gözleri faltaşı gibi açılıveriyor: Şeytana taptığını zanneden gençlerin acıklı hikâyesinden bahsediyorum. Bu meselede belki herkesin feryâd ü figân etmeğe hakkı var ama bizatihi Türkiye'nin belli başlı zihnî illetlerinden birini teşkil eden bir kısım medyanın bu meselede bilirkişi pozlarına bürünmesi dayanılır gibi değil.

Hâlâ aynı fikirde midir bilmem; ilâhiyatçı ve medyatik profesörlerimizden birisi kendini anlatırken, "günün yirmidört saatini bir cam fanus içinde halkın nazarlarına açık bir şekilde geçirebilirim" demişti. Bu cümlenin beni çok etkilediğini kabul etmeliyim; etkilenmeyecek gibi değildi: Günün yirmidört saatini, isteyen herkesin görebileceği bir yerde cam bir fanus içinde

Sol'un Nazım Hikmet romantizmi yine ayyuka çıktı. Bir yerde tabii karşılamak gerekir çünkü doğumunun 100. sene"i devriyesindeyiz. Benim bu meselede tabii bulamadığım Nâzım Hikmet'in bir sembol isim olarak neredeyse tek başına Türk solunu temsil eder hale getirilmesidir. Doğrusu bu ya, Türk solcularının şahsiyet itibariyle

Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Kurumu Başkanı Prof. Dr. Sadık Tural, Elazığ'da yayınlanan "Bizim Külliye" dergisine verdiği beyanatta dil meselesine dair ilginç sözler söylemiş: "Biz hakikaten bu çıkmaz davadan, bu çıkmaz didişmeden ne kazandık? Öz Türkçe"üvey Türkçe, uydurukça"gerçek Türkçe iddiasından ne

Dünün dünyasında sanatkâr gözlerden ırak yaşayabilme imkanına sahipti ve eğer isterse kalabalıklara sadece şahsi sanatının penceresinden şöyle bir görünmekle yetinerek kendisini gizleyebiliyordu. Sevdiği sanatkârın şahsiyetini merak edenler, hususi gayret sarf ederek eserden müessire nüfuz etmek veya gazete kupürü, dergi röportajı gibi materyalleri değerlendirerek zihninde bir şahsiyet fotoğrafı bütünlemek zorundaydı. Kitle

Cumartesi günü yayınlanan yazıda yer alan bir cümleden dolayı, eski dostlarımdan birisiyle sitem yüklü uzun bir telefon görüşmesi yaptık. "Milliyetçilikten bir dünya görüşü çıkmaz" ifadesi dostumda eski tabirle "tahdiş"i ezhan"ı mûcib olmuş ve bir gönül burukluğuna yol açmış. Yer darlığı sebebiyle ifadede kesâfete

Milliyetçi siyaset bir buhran yaşıyor; kimlik, üslûp veya bir duruş buhranı, belki hepsi birden. Bence asıl sıkıntı, algılanma tarzı itibariyle milliyetçilik fikrinin geçtiğimiz son yirmi yılda hiçbir restorasyona tabi tutulmadan tüketilmesi. Hele son seçim sonuçlarından sonra milliyetçi siyaset, konjonktürün omuzladığı başarının zebûnu oldu âdeta. İktidar ortağı olmak, milliyetçi siyaset erbabını

Yolda kalanlar, çatısı akanlar, kalleş bir buz pususunda düşüp etrafa maskara olanlar kusura bakmasın; öyle bir kar yağıyor ki içimdeki çocuğu, derûnumda bir yerlerde sinip kalmış romantiği gemleyemiyorum. Yıllardır böyle ısrarlı, böyle tane tane ve böyle güzel yağmamıştı mübârek. Mâşaallah! Hayır, bu okul sıralarında öğrendiğimiz tabiat hadiselerinden, iklim cilvelerinden çok

Fazıl Hüsnü Dağlarca'dan dikkat çekici tesbitler: "Sağ kesimin edebiyatı, sol edebiyat kadar geçerli sayılmamakta(...) Bunun sebebini yıllarca düşündüm, araştırdım ama bir sonuca varamadım". "Failatün" zırvalığının manşetten döktürüldüğü günlerde Hürriyet gazetesinin edebiyat baronu* Doğan Hızlan, soy ismiyle müsemmâ bir tarzda hızını alamayıp, edebiyat derslerinde okutulması

Bu gece yılbaşı, ne yapacağız? En muhafazakârımız bile akşam evine giderken 100 gram çekirdek olsun götürmez mi evine? Ertesi gün tatil, okullar kapalı; o neyse fakat çocukların kâbusu kurslar da dükkân açmayacaklar. Aile akşam sofrasında bir araya gelecek, televizyon açılacak; ekranlardan odalara seviyesiz espriler, sululuklar, pavyon kalitesinde müzik boca edilecek;

Günün yükselen burcu Tanpınar. Doğumunun 100. yılı, Tanpınar'ın kitapları için bir "ba's"ü bâ'del"mevt" heyecanı ve bereketine sebep oldu. Doğum ve ölüm yıldönümlerinde hatırlanmak bizde her fikir adamına nasib olmaz. Yapı Kredi Yayınları'nı işbu "edebiyat arkeolojisi&

"1 Ocak 2002'yi hangi partiyle karşılayacağınıza karar verdiniz mi? Belki 20 bin kişilik bir partiye katılmak için, belki de yeni yıla yeraltında girmek istersiniz!; sayfa 11'de". Gazete dediğin böyle olmalı bire; Türk halkının zihninde günlerdir büyük bir muamma halinde tepinip duran "Yılbaşı sendromu&

Manşette gerdan titretip göbek atmanın, kalça kıvırıp "rampi rampi" tempolarıyla ince bel figürleri sergilemenin nasıl bir şey olduğunu artık biliyoruz; Hürriyet gazetesi, basın dünyasındaki kıdemine ve "ağırlığına" yaraşmayan bir tiz sevinç edasıyla geçtiğimiz çarşamba günü müjdeyi verdi: "Failatün failün dönemi bitiyor". Haber manşet haberi

Hamdolsun bu yıl da Ramazan'a eriştik ve onun emsalsiz iklimini nasibimiz kadarıyla yaşadık; bunun için bayram etmeye değer elbette. Ramazan'ın bittiğini gecenin bir yarısında kapıya dayanan davulcu ihsas etti; bahşiş istiyormuş. "Âdette bu hesap bayram sabahında kapatılır" diyecek oldum. "Ağabey" dedi, "

İlkokulların birinci sınıflarındaki çocuklara isimlerle nesneler arasındaki bağlantıyı kurabilmeleri için öğretmenler, uzaktan rahatça okunabilecek şekilde kapının üstüne kapı, karatahtanın üstüne karatahta, pencerenin üstüne pencere yazılı kağıtlar asarlar. Modern iletişim araçlarının muhatabı olan kamuoyuna da aynı şekilde "tıfl—ı ebcedhan", yani okuma çağındaki çocuk gibi davranılması ilginçtir. Kitle iletişiminde

Taliban'ın tahmin edilenden önce ve şaşırtıcı bir dirençsizlikle teslim bayrağını çekmesi, Türk medyasının sırça saraylarında "konuşlanan" bir kısım "yeni dünya düzeni" taraftarının ruhundaki fırtınayı yatıştırdı ve duygularını tahlil etmekte turnusol kağıdı vazifesi gördü. Bu zevat bir süre önce nüfus kağıtlarında yazılı "din"

Gazete sayfaları ve ekranlardan taşan dini yayın bolluğu, "Ramazan'da olur böyle şeyler" mantığına sığınıyor. Aynı mantık, bayram ertesinde gazete okurunun veya seyircinin aynı nitelikte yayına talip olmayacağını varsayıyor. Ramazan günlerinde gazete ve televizyonların dini yayınlara ağırlık vermelerinde son derece bariz bir yorum vurgusu seziliyor; "Din,