Cumartesi gecesi bir televizyon tartışmasında bir "ilim adamı" seyrettim ve ilme duyduğum saygıyı kaybettim. "İlim adamları saçmalayamazlar mı, hata yapamazlar mı?" diyebilirsiniz, mesele o değil, ilim adamlarının yanılma hakkı vardır ve akademik hürriyetler kapsamında bir haktır bu. Mezkur şahıs yanılma veya saçmalama hakkını kullanmaktan çok bir

Yazının başlığı "Aptallığa karşı deha" ama pekâlâ "Aptallığa karşı aklıselim" de olabilirdi. Fransız matematik dehâsı Evariste Galois'nın kısa hayat hikâyesi böyle özetlenebilir; öldüğünde sadece 21 yaşındaydı (1811" 1832). "Evariste Galois'i öldüren aptallık oldu. Kısacık hayatını, sürekli olarak karşısına çıkan aptallarla

Ufukta bir seçim ihtimali var mı? Şartlara bakılırsa seçim kaçınılmaz gibi görünüyor ama bütün başarısızlığına rağmen hükümetin gösterdiği o harikulade dayanışma, seçim isteklilerinin hevesini kursağında bırakıyor. Batan bir gemide kalan yolcuların dayanışması bu; adına "istikrar" demeleri ise tek kelimeyle çok hoş! Ne var ki yine de hükümet ortaklarının

Her şeyi satın alacak kadar zengin olsaydım, Ramazan günlerini sadece kitaba vakfetmek ve iki vakit namazı arasında kalan bütün saadet dakikalarını kitap okuyarak çoğaltmak isterdim. Doğrusu Ramazan ve kitap kavramları birbirine pek yakışıyor. İmsâk vakitlerinin beniz solduran ve ruhu sâkinleştiren ikliminde kitaba gömülmek, sair zamanlarda ele geçmeyecek nice keşif ve

Türk yönetici elitinin Türk toplumuna uygun gördüğü istikamet, Avrupa Birliği üyeliği; ama ne pahasına olursa olsun. "İstiskale uğrayabiliriz, enayi yerine koyulabiliriz, hatta âmiyâne tabirle bu yolda işletilebiliriz; mümkündür ve olabilir; moralimizi bozmamalı, Avrupa 'sırat-ı müstakim'inden vazgeçmemeliyiz!" Böyle düşünüyorlar ve açıkça bu düşünceyi seslendiriyorlar. İki gün

Dibe vurdukça milli sembolleri parlatmak, düşkünlük eseri; denizin bittiği yerde beceriksizler ya "dini" olanı sömürmek zorunda kalıyor ya da "milli"yi. "Bu ülke için seve seve" sloganı, reklam sektöründe çalışan birinin "bir nevi bir vatan hizmeti olarak" aklına gelen bir vatan kurtarma

Geçenlerde kapı çalındı; baktım "imsâkiye" gelmiş, yanında bir de kocaman tüpgaz. Hangisi hangisinin hediyesidir bilemedim. Anladım ki "imsâk mevsimi" gelmiştir ve imsâkiye bu tâze mevsimin "okuntu"su sıfatıyla evimize şeref vermektedir. İmsâkiye, belki de dünyanın bir aylık süreyi göstermek üzere hazırlanmış tek takvimidir. Bütün

Hükümetlerin programları vardır; koalisyon protokolleri vardır; partilerin geleneksel siyasetleri vardır, devlet adamlarının bir evveliyat çizgisi vardır ve bu gibi karakter unsurları yan yana geldiğinde hükümet hakkında bir kanaat omurgası teşkil ederler. Bugünlerde, her türlü ön bilgiyi ve tahmini boşa çıkaran bir kanaat anarşisi yaşıyoruz. 'Hayır 57. hükümet asla böyle

Aslına bakılacak olursa "gazete" fikri, modernliğin zalim icatlarından birisidir zira gazete, yayıncıdan okuyucuya yönelen tek taraflı bir haberleşme biçimidir. Türkiye'de ilk gazetenin "resmi" nitelik taşıması tesadüf değil. Tanzimat'ın devlet adamları gazeteyi, "bizde de olsun" niyeti yanı sıra merkezi ve üniter

Tarih öğretmeni sınıfa giriyor; yoklamayı tamamladıktan sonra öğrencilere, -Çocuklar diyor, "bugünkü dersimiz çok kısa sürecek". Öğrencilerin gözleri sevinçle ışıldıyor. Öğretmen devam ediyor, -Dersimiz kısa sürecek çünkü konu, Fenerbahçe'nin Avrupa tarihi! ... Nükte zâlim; hele bugünlerde iyice bunalmış durumdaki Fenerbahçe taraftarları için çekilir gibi değil fakat ilginçtir ki

Cumhuriyetimiz bugün 78 yaşına bastı. Dünya tarihi için küçük, genç bir devlet için önemli bir rakam. Yıldönümleri sadece kutlamaya değil, değerlendirmeye de vesile olurlar; ben de 78. yıla kendimce bir değerlendirme ile katkıda bulunmak istiyorum. Son yıllarda Cumhuriyet bayramlarının alışıldık terânesini teşkil eden "Cumhuriyet tehlikede!" tesbitine bu defa

Bugünlerde bazı gazete köşelerinde İslâmcılarla Liberallerin birbirlerini üç talâkla boşadığına dair yorumlar, kahırlar, ilençler yer alıyor. Lugâtsiz bir fikir hayatında okur-yazar takımını niteleyen her etiket aslına sadakatten yoksundur; bunlara, gündelik tercihlere göre değişen geçici eğilimler demek daha doğru. Liberal olduğunu zanneden birisi, kendi Liberalizm anlayışını târif etmek için bir kesekağıdı

Köy enstitüsü mezunları, Türk fikir hayatının renksiz, vizyonsuz, düz ama inançlı bir sayfasını teşkil ederler; bir süre öncesine kadar onları genellikle öğretmen olarak işbaşında görürdük, fakat o nesil artık ununu eledi ve eleğini duvara asıp emekli oldu. Yaşayanlarına hayırlı ömürler, göçenlere rahmet. Onlar Cumhuriyet'in kuruluş yıllarında izine sıkça

Toplam altı bin kişinin canından olduğu İkiz Kuleler faciasını kınamayı bir nevi turnusol testi haline getirerek, insanları müsbet—menfi tutum takınmaya zorlamak, olsa olsa bize mahsus bir saçmalıktır. İnsanlık onuru taşıyan birinin, bir katliamı kınamak veya desteklemek konusunda illâ ki irade beyanında bulunmaya davet edilmesi, ne kadar hastalıklı ve güvensiz

Aşağıda okuyacaklarınız bir uzmanın görüşleri değildir; dış politikanın inceliklerinden ve diplomatik stratejiden anlamam; söyleyeceklerim, sokaktaki adamın zihnini kurcalayan şeyler olarak da anlaşılabilir. Amerika'nın "terörist ülkeler" listesinde niçin hep Müslüman ülkeler var; Afganistan'dan sonraki savaş cephesi muhtemelen (halkının büyük çoğunluğu Müslüman anlamında) yine bir İslam

Kaos tarifsizliktir. Yaşadığımız savaş süreci de kaostan başka bir şey değil. İnsanlar için cinnet hali ne ise, devletler için savaş da hemen hemen aynı şeyi ifade ediyor. Savaşın hukuku olmaz çünkü savaşın galibi hukuku tayin eder. Galiplerin, önceden tayin edilmiş hukuka itaat etmesi, ancak yüksek ahlaki standartlara sahip olmasıyla mümkün.

Yazarın okuyucuya kumpas kurması, bilmece sorması veya çengele muamma asmasından hazetmem; halbuki böyle metinlerle didişmekte zihnî bir fetih lezzeti arayan ve bulan okuyucu sayısı az değildir: "Bâtınî" bir çehre verilmiş, semboller ve istiarelerle anlamı labirent haline getirilmiş ve bu yüzden gerçekte ne kasdettiği yazarıyla birlikte toprağa gömülmüş metinlerin

Anayasa'nın kaç maddesi değişti, değişiklik kesinleşti mi ve hepsinden önemlisi Anayasa'da değişen şey nedir? Ortalama bir gazete okuyucusunun bu sorulara tatminkâr bir cevap bulması imkânsız. Perşembe günü yayınlanan dört gazeteyi sayfa sayfa taradım ve gerçekten merak ettiğim bu sorulara cevap bulamadım. İki gazete, değişen maddeleri özetleyerek

Geçenlerde bir arkadaşın lehine neticelenen bir mahkeme kararı okudum; arkadaş tedirgindi. Ona göre kararın son paragrafı pekâlâ aleyhine de yorumlanabilirdi. Tekrar okudum ve hak verdim. İlk okuyuşta davacının lehine tecelli ettiğini sandığım karar, tam aksi yönde anlaşılabiliyordu. O anda başımdan aşağı bir kazan kaynar su dökülmüş gibi oldu: Hukuk dili,

Başka ülkeler de Dil Bayramı yaparlar mı bilmem, biz yapıyoruz; bana öyle geliyor ki, neye ihtiyacımız varsa onun bayramını yapıyoruz veya tam tersi; neyin bayramını yapıyorsak vaktiyle canına okumuş oluyoruz; bu yüzden bayramlarımız daha ziyade mâteme benziyor. Tabii kimselerin haberi olmadan geçip gidiverdi koca Dil Bayramı; gazetenin kültür sayfasında ona

Değerli meslektaşım Sayın Bush, Devletin ve hükümetimizin görüşlerini dile getiren bu mektuba başlamadan önce samimi teessürlerimizi ve başsağlığı dileklerimizi iletmek istiyorum. İnanmalısınız ki bu mektupta Türk halkının duygularını tam anlamıyla yansıtan tek cümle belki de budur. "Gerisi nedir?" diye sual ederseniz ayrıntıları aşağıda sunulmuş bulunmaktadır. Alelacele almış olduğunuz

Hemen herkesin üzerine uyabilecek kadar bol, "yersen yoğurt içersen ayran" bir terörizm ve terörist tarifi. Son derece bulanık ve ucu kapalı bir dış politika anlayışı. Bu haliyle Amerikan hükümeti, kendinden başka bütün milletleri ve hükümetleri yeri geldiğinde düşman ilan edebilecek bir strateji geliştiriyor. Avrupa ise hâlâ uğradığı şoktan

Kovboy filmlerinde çok seyretmişizdir; hapisteki zanlıyı koruyan Sherrif'in "Office"i, ellerinde kazma kürek, tüfek ve ip taşıyan öfkeli bir kalabalık tarafından basılır ve, -Hey Şerif, o pisliği bize ver de icabına bakalım diye homurdanırlar. Eğer kasabanın şerifi "esas oğlan" ise, bu linç talebine şöyle

Hiçbir savaşın makul bir sebebi yok aslında; ama dünya tarihi, haklı savaş gerekçeleriyle dolu. Savaş tamtamları çalınır ve dünyanın en büyük askerî kuvveti yüzüne savaş boyaları sürerken aklı başında sandığımız bütün siyasetçiler, stratejistler, gazeteciler ve ilim adamları birer baykuş gibi köşelerinden başlarını uzatarak var güçleriyle savaş gerekçeleri sıralamakta birbirleriyle yarışıyorlar.

Her yanımız bir şantiye manzarası gösteriyor; şehirlerimiz, komşuluk ilişkileri, şehir mimarisi, altyapısı ve bir arada yaşama edebi noktasında bir inşaat yeridir. Hacı Bayram Veli'nin o meşhur "Nâgehan bir şara vardım / Ol şarı yapılır gördüm / Ben dahi bile yapıldım / Taş ü toprak âresinde" mısralarında tasvir ettiği manzara