Sonunda Reha Muhtar bile Türkiye'nin "tuhaf bir dönem"den geçtiğini fark ettiğine göre vaziyetimiz bu defa gerçekten "garib'ül-acib" demektir; ekranda "Sibel Can 27 saatten beri gözaltında tutuluyor." spotunun, trafik sinyal lambası gibi yanıp söndüğünü görünce benim de yüreğim ağzıma gelmedi

Siyasi partilerin varlık sebebi, halk arasında mevcut bulunan siyasi eğilimleri temsil etmektir. Bu açıdan bakıldığında siyasi partilerimizin aslında neyi temsil ettiği berrak görünmüyor; çünkü şahsi kanaatime göre Türkiye'de siyasi hayat şu anda siyasi içtihatların temsilinden çok bizatihi siyasetin, siyasi iklimin varlığı-yokluğu üzerine kilitlenmiş haldedir. Doğrusu bu durumda partilerimizin

Yedeksubaylığım esnasında firarı alışkanlık, hatta neredeyse bir hayat tarzı haline getiren gedikli bir asker firarisi tanımıştım; yaşı kırk beş sularındaydı ve saçı-sakalı ağarmıştı; belirli bir mesleği yoktu. Kim bilir yine nerede inzibatlara yakayı ele vermiş, son firarından ötürü aldığı hapis cezasını çektikten sonra kalan borcunu ikmal etmek üzere apar-topar ait

Yavuz Gökmen "adamım"dı; elime geçen hiçbir Hürriyet gazetesini onu okumadan bırakmadım; hem namuslu bir demokrattı hem de iflah olmaz bir Galatasaraylı; hangi niteliği daha önde geliyordu hiç düşünmedim; ikisini de yakıştırıyordu. "Ne hasta bekler sabahı" başlıklı yazısını üniversite kampusündeki küçük lokantada okudum; küçük yaşlardan beri

STV'de İlber Ortaylı Hoca, İtalya'nın hiçbir makul gerekçesi mevcut değilken çıkardığı siyasi kriz üzerine çok olgun bir değerlendirme yaptı. Büyük devletlerin siyasi davranışlarını dengeleyici bir rol oynayan bürokrasinin bugünlerde İtalya'da devre dışı kalmış gibi göründüğüne işaret ettikten sonra Türk kamuoyundaki gösterileri "estetik ve

Olup bitenler görünürde akli bir teselsülün eseri imiş gibi görünüyor; ne var ki ma'şeri şuurumuz zayıflatıldığı ve fikr-i takib hissimiz avareleştirildiği için makul gibi görünen fikri teselsülün son birkaç halkası dışında daha derine ve eskiye gidebilmek mümkün olmuyor. Yine sokaklardayız. Haklı bir dava için eylem yaptığına inanan yüz

"Gündem", kamuoyunun burnuna geçirilmiş bir halka; Türkiye'yi hükümet değil "gündem" yönetiyor. Son birkaç ayda Türkiye'nin gündemine ansızın giriveren şaşırtıcı gelişmeler, sadece kamuoyunu değil hükümeti de dümen suyunda götürüyor. Haber bültenleri! Brezilya dizilerine döndü. Kamuoyu, olup-biteni, kamu hayatından dışlanmış olmanın verdiği sükunet ve

Ben yine aynı yerde duruyorum. Türkiye, bugün değilse bile yarın çeteci-işadamı-siyasetçi muaşakasının sebep olduğu kirlilikten arınabilir; bugün değilse bile yarın Türkiye hakikaten bir hukuk devleti" sıfatına hak kazanabilir. Enflasyonun tek haneli rakamlara indirilmesi, işsizlik illetinin ortadan kaldırılması gibi devasa problemlerin bugünden yok edilmesini imkansız görmüyorum. Ama hakikate karşı hürmetsizliğin

Polemiği sevmiyorum; hele bir başka yazarın yazdıklarından hareketle polemik gibi algılanabilecek tartışma berzahlarına girmek hiç tarzım değil; ama cumartesi günü Hürriyet gazetesinde genel yayın müdürü Ertuğrul Özkök'ün yayınladığı "Entelektüel Haymatloslar" başlıklı yazı, çok önemli bir zihni dönüşümün işaretlerini taşıdığı için üzerinde durulmağa değer göründü bana. Sayın

Tartışmadan önce işin aslına bakmalı; bizim sansür deyip geçtiğimiz kelime Latince'nin Batı dillerine hediyesi: "Censor", eski Roma Cumhuriyeti'nde nüfus ve ahlak meselelerine bakan yüksek rütbeli görevli anlamına geliyor; kelimenin İngilizcedeki karşılığı da buna yakın: "Başkalarının ahlaki davranışlarını kontrol eden kişi". Aynı kökten

Farklılık, doğru okunduğunda zenginliği işaret eder. Farklı olmak için ders çalışmaya, ev ödevi yapmaya ihtiyacımız yok, zaten farklıyız; ama farklılık mutlaka kutuplaşmak anlamına da gelmez. Kutuplaşmak tedirgin edici, itici, gerginlik yaratıcı bir olgu; insanları niçin kabaca "biz ve onlar" diye iki kutup halinde safa geçirmeden rahat edemezler? "

Ne erken seçim, ne yolsuzluk, ne çeteler, ne de medya pazarında dolaşıp duran kaynağı meşkuk sermaye; bugünden yarına seçim de yapılır, yolsuzluklar da önlenir, çeteler dağıtıp "medyatik sermaye"nin şeffaflaşması sağlanabilir; hepsinin bir şekilde telafi ve tedavisi mümkün; ama bir şey var ki "namus" gibi, ihlalinin

Bir hafta evvel aralarında kıymetli refikim Durmuş Hocaoğlu'nun da bulunduğu bir münevver topluluğu ile hasbıhalde bulunduk. Sayın Hocaoğlu söz arasında her dönemin başında öğrencilerine ünlü Fransız mütefekkiri Alain'e ait üç maddelik bir öğüdü yazdırdığını söyledi; -belki çoğunuz biliyorsunuz ama- bu değerli öğütleri sizlerle bölüşmek için defterime

George Orwell'in '1984' isimli fictiv eseri, toplum mühendisliği heyecanının kabus derecesine vardığı bir noktayı temsil eder; 1984, otorite ve totalitenin tersinden şaheseridir; çünkü toplum mühendisliği kavramının tabiatı otorite ve totaliteyi kutsamaktan kaçınamaz; hürriyet uğruna, daha adil ve barış dolu bir dünya uğruna zorbalığa başvurmanın kabul edilebilir

İfratla tefrit arasında bunalmak işte böyle bir şey olmalı; geçen pazar günü muhtelif vilayetlerde yapılan başörtüsü gösterilerinden birinde, "Başörtüsü zulmü 75 yaşında" diye bir pankart görülmüş. Meseleyi küçümsüyor değilim; kırtasiye dükkanlarında satılan bir tabaka kartona ispirtolu kalemle yazılmış bir ibare bu; matbaada çoğaltılmış olsa başka göstericilerin elinde de

Fenerbahçe'nin Parma'yı İstanbul'da yendiği maçta spiker, bir İtalyan takımına ezkaza gol atmış olmanın paniği ile bütün maç boyunca saçmalayıp dururken içinde debelendiği aşağılık duygusu inanılır gibi değildi; adam, maçın sonuna kadar bir "kutsal"a dahletmiş olanların tedirginliği ve korkusu ile maçı hepimize

Vaktiyle emekli bir askerden dinlediğimi hatırlıyorum; "60'lı yıllara varana kadar gerek Irak, gerek Suriye, Türkiye'nin siyasi ve askeri cazibesine tabi idi; ne zaman sınır mıntıkasında önemli bir tatbikata girişsek, Şam ve Bağdad yönetimleri sarsılırdı. Arap sosyalizmi, Ortadoğu bölgesinde bulaşıcı bir hastalık gibi yayıldıktan sonra bu

Devlet, "yöneten" cihazdır; ama ayan-aşikare ortadaki devletimiz "yönetemiyor". Acı; ama doğru; yönetmek istemediğinden değil, ne kadar çok "yönetmek" istese, o kadar az yönetebildiğini görmemesinden. Beceriksizliğin sebebi "rasyonalite" kıtlığı". Karar mekanizmalarının yüksek katlarında öfke, endişe, gurur ve hınç kesifleştikçe rasyonalite azalıyor. "

Mevlana İdris'in, Zaman 2'de bir dükkanı var; "İyilik Dükkanı". Önemli memleket meseleleriyle kendimizi helak etmekten fırsat buldukça Mevlana'nın dükkanına uğrayıp "masum"ların bakış açısını öğrenmek çok hoşuma gidiyor. Başkalarını bilmem; ama benim için çocukların dünyası, daima yeniden öğrenmeye değer bir

Stefan Zweig'in meşhur eseri "Yıldızın Parladığı Anlar", hayatın tabii ahenginin sıradanlıktan kurtulup dramatik bir bükülüşle büyük başarılara doğru kanatlandığı "an"ı örneklerle anlatır. Tabii tersi de mümkün; aradan geçen onca zamana rağmen o "an"ı unutamıyorum; unutmak mümkün değil; çünkü içinden geçtiğimiz

Hangi rejimin kendini surdurebilmek icin dusmana ihtiyaci vardir?" sualinin tek makul cevabi var gibi gorunuyor: Kendi degerlerinden ve dayanaklarindan emin olmayan rejimler, idare tarzlarini mesrulastirmak icin dusmana ihtiyac duyarlar; "dis dusman" varsa ne ala, onun da kafi gelmedigi yerde dikkat projektorleri "iceri"ye cevrilir. Eskiden

Televizyonda haber saati kabus kusagina donustu. "Iyi para kotu parayi kovar" seklinde ozetlenebilecek Gresham kanununu dogrularcasina en kotu habercilik tarzi, televizyon haberciligi piyasasina egemen oldu. "Yahu bu Televole ne mene bir istir?" diye dusunurken, haber bultenlerinin Televolelestigini hayretle fark ediverdik. Isbu civikliklara "halk bunu istiyor&

Cumartesi gunu bu sutunda yayinlanan "Surc-i Lisan" baslikli yazidan oturu, ismini aciklamak istemeyen bir okuyucum kemal-i nezaketle itirazini dile getirdi: Harre Vak'asi'ndan bahisle, "Islam tarihinin utanc tablolarindan birini teskil eden bu hadisenin, ibret kastiyla yeniden hatirlatilmasi fikrine taraftarim." cumlesinin belirgin bir kismina

Prof. Dr. Yasar Nuri Ozturk, 28 Agustos gunu Hurriyet'teki kosesinde, 27 Agustos 683 tarihinin 1315. sene-i devriyesini vesile bilerek "Harra'dan Sivas'a" baslikli bir makale kaleme almis. "Vak'atu'l-Harre", Hicret'in 63. yilinda Muaviye'nin oglu

Dogru dusunmek herkes icin gecerli ve makbul bir gâye; ictihâdi ne olursa olsun her insan, ayni derecede benimseyip savundugu, istinâd ettigi kavramlardan guc aliyor; dogruluk, caliskanlik, sadâkat, iffet, emânet ehli olmak vb. "Bu dusunce yanlis bile olsa ben bu dusunceyi savunuyor ve benimsiyorum" cumlesini omrunuz boyunca kac kere