CHP lideri Deniz Baykal, hayatının en leziz günlerini yaşıyor olmalı: 27 Nisan'dan bu yana o, "Cumhuriyetçiler"in tabii lideri. Anayasa Mahkemesi'ni alenen ve göz göre göre tehdit etmiş olmasına rağmen hâlâ "dokunulamamış" bir kişi. Hele Başbakan'ın "gerekirse kapı kapı

Aşağıdaki sorular, sadece bir nevi zihin idmanı olsun kastıyla, uzun uzadıya düşünmeden, çalakalem sıraladığım istifhamlardan ibaret. Bu sorulara verebileceğiniz muhtemel cevaplardan yola çıkarak yeni komplo senaryoları tasarlamanızı istemiyorum. Hemen belirtmem gerekiyor ki, bu soruların doğmasına sebep olan en mühim hadise, Sayın Başbakan'ın iki gün önce birdenbire, "yeni

Uzaylılardan bir mektup daha geldi; anlayamayacağınız bölümleri kısaltıp imlâsını düzelterek yayınlıyorum. * Türkiye üzerinde yaptığımız uzay taramalarında sıra dışı bir hareketlilik göze çarpıyor. Kaportalarına çeşitli resimler yapıştırılmış araçlar, az gelişmiş ses cihazlarıyla bangır bangır askerî marşlar ve cenk türkülerine benzeyen müzikler yayınlayıp çocukça sloganlar haykırarak anlamsız bir şekilde şehir içi yollarda

Sözün aslı şöyle imiş: "Patriotism is the last refuge of a scaundrel". Samuel Johnson, bu sözü 7 Nisan 1775'te, herhalde bir konuşma esnasında irticâlen söylemiş; Türkçede "Vatanseverlik, alçakların son kalesidir" diye biliniyor. Johnson'un çağdaşlarından bir düşünür, bu ünlü cümleyi yorumlarken, "burada

-Beni çağırtmışsınız üstâdım; işimi bırakıp hemen geldim, emrediniz! -Hoş geldin Çekirge; epeydir hasbıhâl edemedik. Sana soracağım bazı şeyler var. Kendimce bazı cevaplar buluyorum ama emin olamıyorum. Bakalım sen ne düşünüyorsun bu konularda? -Aman hocam, beni şımartıyorsunuz. Ben kim, size fikir vermek kim, hâşâ! -Oğlum, tevâzunun aşırısı kibire çıkar. Bu lâfları

Televizyondan veya radyodan bazı adamların sesini duymak bile bende bir hakarete uğramışlık hissi yaratıyor; isim vermek yakışık almaz: Televizyonlarda haddinden fazla boy gösteren şarkıcı, türkücü, program yapımcısı, spiker; magazin programlarında sesine ve yüzüne katlanmak zorunda kaldığımız insanlar, bazı yorumcular, gazeteciler, sosyologlar, uzmanlar, şunlar bunlar... Mantığım şöyle çalışıyor; kendi evimde duymak

Hangi hikmete binaen hâlâ yazarlıkla uğraştığını bir türlü anlayamadığım biri, "Cumhuriyet'in altındaki tuzak" başlığı ile bir köşe yazısı kaleme almış. Merak ettim; okumadan önce, "nedir yav bu Cumhuriyet'in altındaki tuzak; ne olabilir?" diye kendimi test etmeye karar verdim; dolayısıyla önce benim tahminî

Geçenlerde Ertuğrul Özkök bir süre önce Nokta Dergisi tarafından yayınlanan, "akreditasyon listesi" listesine atıfta bulunarak bir yorum yaptı.Özkök, bu listeden hareketle Türkiye'de gazetecilik yapmanın zorlaştığından, "önde gelen kurumlar"ın gazetecilerden biat talep ettiğinden bahsediyor ama çok önemli bir boşluğu fark etmemiş olması dikkatimi

Çok değil, 24 saatlik gazete-televizyon perhizi bile, zehirleyici ağır metaller gibi kana sinsice karışan "ne olacak bu memleketin hali?" endişesini yatıştırıyor. Ruha iyi geliyor, huzur katsayısını yükseltiyor. Alınız o güzelim Fırtına Deresi meselâ; Ankaralı bürokratları hiç takmadan akıyor yatağında; akıyor demek yanlış, eksik, hatalı, yanıltıcı: Şahlanıyor, hırsla köpürüyor,

Şu senaryo tartışmalarından ben hiçbir şey anlamadım; eminim gazete okuyucusunun da aklı karmakarışık olmuştur. Dünyanın her yerinde birileri, başka birileri için senaryo yazar; gücü nisbetinde uygular veya öyle olması için temennide bulunur. Siyaseti ve yönetimi ciddiye alan ülkelerde bütün işi gücü senaryo yazmak, muhtemel gelişmeleri hesaplamak ve her duruma uygun

Köşe yazısında büyük harflerle yazılmış parti isimleri zikretmekten öteden beri hoşlanmadım; hâlâ aynı kanaatteyim, ne var ki son günlerde bu türden kısaltmalara sıkça müracaat etmek zorunda kaldım. Zaman gazetesindeki ilk köşem kültür sayfasındaydı, yıllarca kültüre, sanata, edebiyata dair konular dikkatimi çekti; doğrusu bu pek zevkli bir siyaset perhiziydi. Bugün bile

Vatandaşın bir kısmı zannetmekte ki, "Dem bu demdir; hükümete ne kadar vurulsa yeridir. Bunlar gitmezse hiçbir şey düzelmez!" Keşke öyle olsaydı; keşke bunca gümbürtünün akabinde oluşacak enkazın altında sadece hükümet ve AK Parti kalacak olsaydı! Keşke öyle olsaydı ama öyle olmayacak. Şu anda amansızca hırpalanan şey, iktidar partisi

Dünya, Türkiye'deki gelişmeleri büyük bir dikkatle izliyormuş; bazı gazeteler dün bazı haberleri böyle başlıklarla verdiler. İzlerler tabii; sinema gibi memleket. Eski tabirle 24 kısımlık filim; her makarası ayrı bir heyecanla dolu Brezilya dizilerine döndük resmen: İntikam, entrika, kan, tehdit, iftira, kışkırtma, yalan, anlamazdan gelme, bönlük, saflık, kurnazlık, hile,

9 Haziran tarihli Radikal'de emekli büyükelçi Gündüz Aktan, siyasette kariyer yapmak için yazarlığına fâsıla vererek bir vedâ yazısı yayınladı ve dedi ki: "Bu seçimler iktidarın seçiminin çok ötesinde bir önem taşıyor. 22 Temmuz'da Türkiye'nin Cumhuriyet kimliği, toprak bütünlüğü, dünyadaki yeri ve hâkim hayat

Son günlerde karargâhınızın internet sitesinde yer alan bildiriler, basında vizyona yeni girmiş filmler kadar heyecanla karşılanıyor, yorumlanıyor ve Türkiye'nin kamu düzenini etkiliyor. Bu meyanda 8 Haziran tarihli Genelkurmay bildirisini dikkatle okudum. Özetle terörün Mayıs'ta tırmanacağını, bu münasebetle barış, hürriyet ve demokrasi gibi yüksek insanlık değerlerini kötüye