On altı seneden beri Meclis'te vekil olarak görev yapan birinin, 22 Temmuz Seçimlerinde kendi rızasıyla aday olmama tavrını inceliyoruz. Listelerin kesinleşeceği günün öncesine kadar adaylık perhizine gireceğine dair işaret vermeyen bu kişinin, önceki gün itibariyle, "Ben aday olmayarak siyaset tarzımın ilkesel olduğunu gösterdiğime inanıyorum. Pragmatik ve pratik

Sabah 8.30 sularında telefon çaldı. Deniz randevu istiyormuş. "Onda buyursun" dedim. Özel doktorum günlük vitamin istihkakımı bir cam kâse içinde getirdi, geçenlerde merak edip saymıştım, 50 civarında hap. "Yav doktor" dedim, "tek tek yutmak zaman alıyor; şöyle aşure gibi yapsanız da kaşıklayıversem". Dedi

Bir AK Partiliyi cumhurbaşkanı seçtirmemek için motorla bu kadar oynamaya ne gerek vardı ki; neticede bakınız balataları yaktık; saçmalıklar, bırakın düzeltmeyi, listesi bile yapılamayacak derecede çoğaldı. Birisi egzoza çiğ patates tıkıyor, öteki karbüratöre kum serpiyor. Bir başkası piston yatağına bir avuç çivi atarken diğeri direksiyon simidi ile sol ön tekeri

Cihan Haber Ajansı dün abonelerine sessiz sedâsız bir haber geçti; buna göre Suriye Devlet Başkanı Beşşar Esad, pazar günü yapılan referandumda oyların yüzde 97,62'sini alarak yedi sene için yeniden seçilmişti. Zaten 2000 yılındaki referanduma katılanların yüzde 97,29'u Esad'a 'evet' demişti.

Bizim uzaylı ahbap, dün öğle üzeri telefon açtı; önce kim olduğunu çıkaramadım çünkü hep e-posta yoluyla haberleşiyorduk kendisiyle. "Sakın birisi beni işletiyor olmasın?" diye adamcağızı hayli istintak edince vaziyeti fark etti, "Şüphelenmekte haklısın fakat bizim bilgisayarlar iki gün önce tamamen sustu. Bizim başmühendis, Türkiye üzerinde bu kadar

Prof. Dr. Mahir Kaynak'ın dünkü yazısı, fikri analiz ihtiyacında olanlar için esasen bilinen ama anlamı buharlaşmış noktalar taşıyordu. "Esasen bilinen" kaydını düşmekteki maksadım "eh zaten bildiğimiz şeyler" manasında bir küçümseme vurgusu değildir; gök kubbe altındaki her şey, "esasen bilinen" şeylerin tekrarından ibaret,

Çok değil, bundan bir ay önce, en sıradan, en sâde vatandaş bile önünü rahatlıkla görebiliyordu; yeni Cumhurbaşkanımızı seçecektik; nasıl seçeceğimiz, kimlerin seçilebileceği, seçimin usulü erkânı belliydi. Hepsi "muhkem bir kitap"ta yazılıydı ve herkes o kitabın "muhkem" olduğunu varsayıyordu. Sonra o kitabı "muhkem" tutmakla

Size şimdi bir fıkra anlatacağım, fakat bu fıkrayı daha önce yazmıştım, çoğunuzun bildiğinden de eminim fakat yine de bu fıkrayı nakletmek durumundayım çünkü, imâ ile dokunup geçeceğim hadiseyi çerçevelemek için bu fıkradan daha iyisi şu anda aklıma gelmiyor. Uzatmayayım en iyisi... Fıkra şöyle: Adamın evi, demiryolu hattının hemen kenarında. Ne

Efsâne bitti, deryâ tükendi, gerçek göründü. Nicedir baldır hizâsında bulunan lümpenlik hezeyanlarının çirkefi boğazımıza kadar yükseldi. Maçı seyrederken, "şu terbiye ve centilmenlik ahlâkından nasiplenmemiş şekilsiz gürûh ile artık ne alâkam kalmış olabilir" diye nefsimi sigâya çektim ve dedim ki, "bunlar Galatasaraylı ise, ben değilim; ben Galatasaraylı isem,

Uzatmalı Cumhurbaşkanımız, 7 yıllık görev süresinin bittiği günün ertesinde yeni üniversitelere rektör atadı. Bana kalsa bu atamaları tek yanlı şahsi iradesiyle değil de, moda tâbirle geniş tabanlı bir "uzlaşı" arayışına girerek yapsaydı daha şık olurdu. Kendisini "uzatmalı" diye nitelemekte kanuni bir mahzur görmüyorum; kusura bakmasın, belki

AP Ajansı'nın servise koyduğu o debdebeli fotoğraf, dünkü Zaman'ın 19. sayfasındaydı: Arka planda ihtişamlı bir kilise dekoru, ortada Putin; sağında ve solunda Rus Ortodoks Kilisesi'nin iki ruhâni lideri. Tepede devâsa bir paskalya yumurtası; üzerinde Kirilce XB harfleri bulunmakta (Latince karşılığı HV, yani Hristos Voskreze,

-Vay üstâdım, sizi bilgisayar başında görünce şaşırdım; hayrola, biriyle çet filan vaziyetleri mi söz konusu acaba? -İyi ki geldin Çekirge, ben de sana haber yollayacaktım zaten; yahu, şurada bir şeye takıldım, iki saattir içinden çıkamıyorum. -Hocam ben Windows'tan filan anlamam; 15 senelik Mac'çi olarak böyle pencerelerin

Bazen arkaya doğru yaslanıp ellerimi ensemde kilitleyerek uzaklara bakıyor ve "Acaba Deniz Baykal'la Tayyip Erdoğan, cumhurbaşkanlığı seçimini krize dönüştürmek için aralarında gizlice sözleştiler mi" diye hain komplolar tasarlıyorum. Teorimi haklı gösterecek delillerim var: Bir kere bu kriz, daha şimdiden CHP ve AK Parti'ye yaradı;

Hiçbir rejim mükemmel değildir; yine de kör-topal yürüttüğümüz siyasi sistem kendi dengelerini oluşturmaya başlamıştı ki, parlamentolu demokrasimiz karın boşluğuna yediği faullü bir yumrukla (367) kendinden geçiverdi. Yeni şekle göre CHP tek başına 380 vekille iktidara gelemediği müddetçe bu sistemle ülkeyi yönetmek mümkün olmayacaktır. Yargıçlar yönetir diyorsanız o başka tabii... Bir

Danıştay Başkanı Sayın Sumru Çörtoğlu, "kürsüden misafir azarlama" geleneğine riayetle çok ilginç tesbitlerde bulundu ve "Atatürk ilke ve inkılaplarına aykırı her türlü hareket irticadır. Önem ve öncelik sıralaması zaman zaman değişkenlik göstermekle birlikte irtica tehdidi her zaman var olmuştur ve olmaya da devam edecektir." dedi. Bu

Hakikat duygusunun incitilmesi, "temel insani ihtiyaçlar" listesinde kaçıncı sırayı alır bilmem: ilki açlık diyorlar, ikincisi güvenlik ihtiyacı, daha sonra toplumsallaşma, çoğalma içgüdüsü vb. Hakikat duygusunun incitilmesi bu sıralamada ilk ona bile girmez belki. Fizyolojik taleplerin önceliğine nazaran bir nevi lüks! Yalanlarla barışık yaşamayı tercih edenlerin sayısı, gerçekle yüzleşme

"Erken seçimi hangi tarihte yapalım, yaylacıların, erbâb-ı plâjın ahvali ne olacak, tek sandık mı çift sandık mı" patırtıları arasında şimdilik pek hâtıra gelmeyen taş gibi bir olguyla karşı karşıyayız. Anayasa Mahkemesi 27 Nisan günü Meclis'in yaptığı Cumhurbaşkanlığı oylamasının ilk turunu geçersiz saydı ve toplantı yeter sayısının