İki gündür “Bakayım anlayacaklar mı?” merakıyla gazeteleri, tartışma programlarını takip ettim. Bu kadar aklıbaşında insanın sorumluyu bulamadığını görünce üzüldüm. Her defasında olduğu gibi gerçekleri ve olayın hakiki sebeplerini açıklamak görevi yine bana düşüyordu! Artık dayanamıyor ve açıklıyorum. -Durun siz kardeşsiniz, bu evlilik gerçekleşemez! (Bu cümle, tam olarak derbi gecesi çıkan

Bir devletin kalitesini demokrasi karnesine bakarak ölçebiliriz; başka kriterler de mümkün. Meselâ taşınır veya taşınmaz mülkiyet hareketlerinin –düzenleyicisi değil, dikkat!-, diyelim ki trafik polisi olarak devletin takındığı tutum da kalitesine de işaret eder. Yakın tarihimiz, Türkiye’de mülkiyet hareketleri konusunda araştırıcılara öyle fazlaca belge sunmuyor; Altı ok’ta mündemiç

Salih Memecan’ın karikatürüne sol cenahtan gelen tepkiler üzerinde durulması gereken bir mahiyet gösteriyor. Mûtad bugüne kadar şöyleydi: Nedense hep solcu bir karikatürist, muhafazakâr bir politikacıyı “eleştiren” veya manevi değerleri yargılayan bir şeyler çizer; bunun üzerine bizim cenah küplere biner, “Nedir bu densizlik!” yollu öfkeli ve düz köşe yazıları döşenir

Aksiyon dergisi’nde Suriye’nin füze envanteri hakkında dudak uçuklatıcı bilgiler var. Nükleer Tehdid Girişimi Monterey Uluslararası Çalışmalar Enstitüsü’nün verilerine dayanan bu tabloda yok yok! Miktarı bilinmeyenler hariç, 1500 civarında muhtelif menzildeki füzelerin kaçında kimyasal başlık taşıdığı da kestirilemiyor ve bu füzelerin hepsi de Suriye’nin komşularını tehdid edebilecek

Büyük dâvâlarla uğraşmaktan ufak-tefeğe mecâl kalmıyor. Devâsâ meseleleri halletmeye gücümüz yetmiyor, “yürütme”ye çatıp duruyoruz; küçük işler, yani küçük bir omuz desteğiyle ayağa kaldırabileceğimiz şeylere ise pek tenezzül etmiyoruz! Şöyle diyorum şehrin sâkin, tenha bir kenarında eski bir mescid olsa sözün gelişi. İki dönümlük bahçe içinde şirin bir tarihi yapı.

Mezunlarından bazısı isminden şikâyet etseler de İmam-Hatip Okulları adı doğruydu; vaktiyle Yüksek İslâm Enstitüleri de ismi ve müfredatı arasındaki sâdakat bakımından doğru adlandırılmıştı. Sonradan İlâhiyat isminin hangi gerekçeyle tercih edildiğini (bazı tahminlerim olmakla birlikte) tam bilmiyorum. Bildiğim şudur; İlâhiyat fakülteleri, Teoloji ana bilim dalında entelektüel bilim adamı yetiştirmekten ziyade, İmam-Hatip

Gezi olayları esnasında Eskişehir’de yapılan gösteride dövülerek öldürülen gencin katillerini suçlayan iddianamenin açıklandığı gün, Hatay’da bir başka delikanlı daha hayatını kaybetti. Hadiselerin başlangıcından beri gösteri alanlarında şu veya bu sebeple ölenlerin sayısı ona yaklaştı. Bu çok üzücü bir durum ama bazı tesadüflerin eseri değil; ısrarlı ve bilinçli bir

Olimpiyatların 2020’de İstanbul’da düzenlenmesi hakkında daha önce bir şey yazmak hakkına sahip olmadığımın farkındaydım. Bir sene önce, 12 Ağustos 2012 tarihinde kaleme aldığım, “Olimpiyat Yalanları” başlıklı yazıdan sonra böyle bir şeye tevessül etmem en azından samimi ve tutarlı olmayacaktı. Kezâ bu yılın mayısı’ndaki “Naoki İnose haksız mı?

-N’aaber Çekirge, epeydir görüşemedik; nasılsın bakalım; gidişatı nasıl görüyorsun? -Herhalde Suriye konusunu imâ ediyorsunuz sevgili üstâdım; hemen belirteyim ki, izlediğimiz politikayı bir Türk vatandaşı olarak gururla izliyor ve sonuna kadar destekliyorum. Gelinen noktada Rusya her ne kadar direnmeye çalışsa, İngiltere yan çizer gibi yapsa da DÜNYA KAMUOYU, Türkiye’nin

Taksim Platformu, sair “demokratik kuruluşlar”la akçalı dayanışmaya girerek bir boya fabrikası satın alsın; bu fabrikanın ürettiği boya sittîn sene çıkmayan cinsten olsun. Demokratik sendikalar da koalisyona katılarak fırça, kova, sünger ve şövale üretimi konusunda yan sanayi geliştirsinler. Hükümetten bıkıp usanmış heyecanlı iş çevreleri borsada bu şirketlerin hisselerini desteklesinler; en

Tarih ne işe yarar? Cevap veriyorum; hiçbir işe yaramaz; tabii ilim adamlarının, öğretmen ve öğrencilerin, meraklıların yaptığı işi kaale almazsak! Evet, “Geçmişte ne oldu?” sualine cevap aramak insanlığın en eski ve en tabii merakıdır; hakkında yüzyıllardan beri eserler yazılıp dersler verilmekte, kitaplar yayınlanmakta ve milyonlarca insan bunları tatlı tatlı okuyup

Sıla-i rahim için memleketteyim. Terk-i diyar edeli beri beş tam sene geçmiş. Arada küçük kaçamak ziyaretleri olmuştu; bu defa haftayı buldu. Tâzelendim. Kapısını çekip çıktığımız evde açtığım her çekmeceden bir iz çıkıyor karşıma; kalemler, çakılar, eski saatler, modası geçtiği için artık gülünç görünen gözlükler, masa üstü kırtasiye malzemesi, yüzlerce müzik

Suriye’ye koalisyon müdahalesi ihtimâli (hatta ihtimâlden de öte plânı!) meseleyi yeni bir boyuta getirdi. Üç seneden beri Türkiye’nin beklediği bir adımdı bu; elbette askerî harekât veya bombardıman şeklinde değil ama üç ayda çözüleceği ümit edilen Beşşar yönetiminin hâlâ ayakta durması Türkiye’yi, komşusunun işlerine burnunu sokmaya meraklı bir

Oyuncak imâlatı yapan biriyseniz, ürünlerinizi çocuklara zarar verecek türden bir boya ile kaplayamazsınız, üretiminiz engellenir. Ayrıca çocukların boğazına kaçabilecek, boğulmalarına yol açacak veya onlara zarar verebilecek türde oyuncaklar da çok sıkı denetim altındadır. Manavlar veya bakkallar, geri dönüşü olmayan plastik poşet kullanamazlar, yasaktır. Çocukluk yıllarımızın en temiz, en sağlıklı ambalaj

Evvela haberi okuyalım: “Başbakan Recep Tayyip Erdoğan mahallî seçim siyasetini belirleyecek 87. Genişletilmiş İl Başkanları Toplantısı öncesi yaptığı konuşmada Mısır’da yaşanan darbeyi değerlendirirken “Batı’nın demokrasi sadece sandık değildir mantığı o zaman da işledi. Mısır’daki darbenin arkasında İsrail var.” dedi ve ekledi: “Elimizde belgeler var. 2011 seçimleri öncesinde

2007’ye giden süreçte devlet memuruydum ve bir üniversitede becerebildiğim kadarıyla ders veriyordum. “Akademisyen” kimliğim vardı. O dönemde yazdıklarımı okuyanlar ve her şeye rağmen 2547 sayılı kanuna bağlı “memur” kimliğimi bilenler, özel sohbetlerde, “Âmirlerin (rektör, dekan vb.) sana karışmıyorlar mı, rahatsız ediliyor musun?” diye sorarlardı. Şimdi Ergenekon davasından hükümlü paşa

Misafir sıfatıyla bir törende bulunan bir siyasetçiye “Ne yüzle buraya geldiniz?” diyerek saldıran kişi bir basın mensubu imiş. Birtakım Batılı çevreler, “Gazeteci arkadaşımızın eylemi basın ve fikir hürriyeti kapsamındadır; binaenaleyh gözaltına alınamaz” derlerse doğrusu şaşırmam; ne var ki dün akşama doğru düşen bir haber, gazeteci olduğu öne sürülen kişi hakkında

Öğrencilik yıllarında memlekete giderken Mamak’la Lalahan arasında yapılaşma yerine yeşillik görmek tuhafıma giderdi. Bu “açık sır”ın anlamını sonradan keşfettim: bölge askeri mıntıkaydı. Eskiden beri, “Ordu göreve” pankartı açanlardan hiç hazetmedim ama vaktiyle şehir civarındaki geniş arazileri orduya tahsis eden zihniyete şükran duymam gerektiğini hissettim. Bazı kışla komutanları imkan

Her devirde muktedirlere yakın durmakla mâruf bir şahıs, son günlerde mâhiyet ve sebebine pek akıl ermemekle birlikte Hizmet hareketine dahle yönelik ilginç şeyler söylemeye başladı. Müstakil’ül efkâr bir yerde durarak samimi görüşünü belirtmiş olsa şüphesiz daha fazla ciddiyeti hak ederdi; böyle yapmıyor, yine muktedirlerin sâyesi altında bulunduğu yerden kendince