Sırf sesinden istifade ettiğim, eski"püskü, siyah"beyaz, nerdeyse teknoloji müzesine kaldırılmayı hak edecek kadar garip bir küçük televizyonum var; kendisine radyo muamelesi yaptığımı anlasa herhalde gönlü kırılırdı. Kanallardan birisi sağlık hizmetleri için partilerin seçim beyannamelerinde hangi yenilikleri araştırdığı yolunda bir haber yapmış. Sızlanan vatandaş seslerinin arasına bir

Jacques Ellul'un "The Humiliation of the Word" isimli eserini, "Sözün Düşüşü" başlığıyla Türkçeye çeviren Hüsamettin Arslan eserinin önsözünde diyor ki: "Aslında humiliation kavramı aşağılamak, utandırmak, küçük düşürmek, hakaret etmek, rezil etmek anlamlarına gelir. Bu kavramı estetik kaygılarımdan dolayı ve Batı tarihinin fiili değişim

Almanya'da yapılan seçimlerin bizim açımızdan ders alınmak gereken en çarpıcı tarafı, dört sene öncesine nazaran siyasetin temel aktörlerinde, kurumlarında ve oy yüzdelerinde belirgin bir farklılığın olmamasıydı; bizde ise çiçeği burnunda sayılacak kadar yeni partiler, daha şimdiden anketlerde büyük taraftar toplamış görünüyorlar: AK Parti, kurulalı beri birbuçuk sene bile

Recep Tayyip Erdoğan'a vekillik yasağı getiren yargı kararı, teknik açıdan hukuki bir nitelik taşıyor ama hayli geniş çaplı bir siyasi velveleye sebep oldu. Sokaktaki insanlar kararın hukuki niteliğinden çok siyasi sonuçlarını algıladı. Bu karar, hem yargılayan hem yargılanan bakımından sonuçları önceden tahmin edilebilir bir mahiyet taşıyordu; nitekim öyle

Kaç gün önceydi şimdi hatırlamıyorum; Mail Büyükerman Meclis bahçesinde konuşuyor: "Hayır kardeşim ben artık aday değilim, birkaç dönem vekillik yaptım yetişir, tadını aldım, bu seçimlerde ben yokum!" O güne kadar Meclis'in en tatlı mizah unsurlarından birisi olarak gördüğüm Mail Bey gözümde büyüyor, devleşiyor, "helâl olsun

Ortada Fazıl Say ve piyanosu, hemen bir metre etrafında, 'bakalım şimdi ne yapacak?' merakıyla sanatçıyı seyreden yirmi-otuz kişilik bir insan halkası... O halkanın iki metre kadar açığında yere oturarak ayakta dikilen kalabalığın sırtını seyreden biz çekingen ve konser âdâbına riayetkâr dinleyiciler... Piyanist Fazıl Say, önceki gün Âşık Veysel&

Bizim kuşağın çoğu gençleri yavaş yavaş emekli olmaya başladılar; arkadaşlarımdan mühimce bir kısmı öğretmendi, pek azı esnaflıkta dikiş tutturabildi. 70'li yılların belâlı günlerine takılıp anadan yardan serden geçenler oldu, delikanlılık devrinin en güzel günlerini hapishane koğuşlarında geçirenler oldu. Ardından 12 Eylül'ün olağanüstü mahkemeleri tırpan gibi nesildaşlarımın

Nakşıbendi grupları bu seçimde kimleri destekleyecekler? Ortalıkta en hareketli grup olarak Nakşıbendi Vakfı görülüyor. Profesör Ahmet Mehmet Hasanoğlu'nun başkanlığındaki vakıf, kendi dışındaki Nakşıbendi örgütlerine de bir çağrıda bulunarak 31 Ağustos'ta İstanbul'da bir toplantı yapılacağını duyurdu. Prof. Hasanoğlu imzasıyla yurtiçi ve yurtdışındaki Nakşıbendi örgütlerine gönderilen

Yeşilçam sineması ne zaman tarihi film yapmaya kalkışsa ortaya dramadan ziyade karikatüre meyyal bir şey çıkıyor. Mesele tarihi filmlerde kullanılan dekor, aksesuar filan gibi ayrıntıların eksikliği, garibanlığı ile izah edilemez; daha ziyade mantalite noksanı: Rejisörden kameracıya, aktörden figüran kalabalığına, ayrıntıları hesaplayan sanat yönetmeninden ışıkçıya ve dublaja kadar teselsül eden bir

Bir ilim adamının siyasete heveslenmesi, bana hep epistemik bir zaaf gibi görünmüştür; bu hükmün doğruluğunu iddia ediyor değilim, duygularımı seslendiriyorum; üstelik bu düşüncemi, siyasetin son derece soylu ve yüksek zihin kapasitesi gerektiren bir meşgale olduğunu bile bile böyle söylüyorum. İlim kulvarı, kendi dünyası içinde son derece tatminkâr hedefler vaadeden bir

Kemal Derviş'in YTP'ye katılmayacağını açıklaması, Türk solunun siyasi planda temsilindeki bünyevi zaafları aksettiriyor mu? "Türk solu"ndan bahsedeceğiz; tâ başından beri iyi tarif edilmemiş kavramlar, yıllar sonra işte böyle harâmî gibi yol kesiyor. Kemal Derviş solcu ise, mesela Mümtaz Soysal'ın sola nisbeti

"Şehit aileleri"nin gösterileri, bizatihi devlet tarafından desteklenen ve yönlendirilen milliyetçilik ve vatanperverlik cereyanının gitgide nasıl anakronikleştiğini, en azından kibarca bir söyleyişle "zamansız"laştığını gösteren ibretlik bir hâdisedir. Ateş dün düştüğü yeri yakmıştı, bugün de öyle. Türkiye'nin dış politika önceliği artık PKK mihraklı bir

Bu kabilden bir unutkanlık sadece bana mahsus olmasa gerek: Aradan kaç gün geçti, on beş gün veya biraz daha fazla. Birisi çıkıp bana "DSP niçin ve nasıl ikiye bölündü?" diye sorsa cevabı toparlamakta güçlük çekerim. Ardında bulduğu müthiş medya desteğiyle YTP bugünlerde bir hükmî şahsiyet haline gelebilme mücadelesi

Meclis Başkan Vekili Murat Sökmenoğlu, idam cezasını kaldıran kanunun kabul edildiğini açıkladıktan, siz bilemediniz otuz saniye sonra CNN Türk canlı yayını Brüksel'e bağlandı, haberi sunan spiker, "Eee, falanca, haber nasıl karşılandı oralarda?" diye sormaz mı? Brüksel muhabiri "hık mık" mânâsına gelen birkaç yuvarlak cümleden

Yahudilerin Filistin ihtirası ne kadar mâkul ve rasyonel? Yarım yüzyılı aşkın bir zamandan beri Yahudilerin Filistin toprakları üstünde müstakil bir devlet kurmak inadı ve kararlılığı, sivil Yahudiler de dahil bölge halkına ne kadar acı çektirdi ve bu uğurda başta ABD olmak üzere Batı dünyası ne kadar risk üstlendi ve fedâkarlığa

Tel tel dökülüyorlar, dökülüyorlar çünkü sanılanın aksine bir dünya görüşüne sahip değiller. Siyaseten belkemiksiz oldukları gibi, kıymet hükümleri alanında da bir "sâbite"leri yok. Aslında neye inandıklarını tespit etmek imkânsız; koleksiyonlarında tutarlılık aramak nâfile, "Ne ararsan bulunur derde devâdan gayrı." Şu bir kısım medyadan bahsediyorum; isimlendirmek

Kehanet gibi olacak ama öyle: Sel yatağına ve çürük yamaçlara yapılan evler, önümüzdeki yıllarda da yıkılmaya ve can almaya devam edecek; Şile sahillerinde yine kitle halinde boğulma vakalarına şâhit olacağız; Güneydoğu'da yine gece uykusu esnasında damdan düşülecek ve neticede biz yine basit tedbirleri ihmâl ettiğimiz, akıl nimetine küfrân

Cümle aynen şöyle; dikkatle okuyoruz: "Atatürk devrimlerine dayalı cumhuriyet evlatlarının dört gözle beklediği müjdeyi Strasbourg'dan yine bizim Zeynel Lüle verdi: Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin Temyiz düzeyindeki Büyük Daire'si, Refah Partisi'nin 16 Ocak 1998 tarihinde Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılmasını haklı bulmuş."