Başbakan Bülent Ecevit, "Öcalan'ın ölüsü, dirisinden daha çok zarar verir." derken haklıydı; hakkı teslim edelim zira Sayın Başbakan'dan epey zamandır hakkı teslim edilecek söz pek sadır olmuyor. Bu kabul, Öcalan'ın asılmamasını isteyenler ligine dahil olduğum manasına yorulmamalı: Bu hususta rey sahibi olup

Hazine'den sorumlu Devlet Bakanı enflasyonla mücadele etmek için halktan psikolojik destek istemiş; doğrusu büyük nezaket! Hükümet etmek için halkın gereksiz fonksiyon olduğunu çoktandır kabullenmiştik. Ekonomi küçülürken Borsa'nın tavana vurmasını nasıl izah edeceksiniz; ya Borsa yanlış, ya ekonomi? Uzmanlar kısa vadeli spekülatif kazanç hırsına kapılmamaları için tasarruf

"Rusya'nın yeni yüzyılda yeni siyasi liderlere, yeni yüzlere ihtiyacı var." diyen Yeltsin basmış istifayı. Haberi duyunca hiçbir anlam veremedim, zihnimde "yeni siyasi lider ve yeni yüzler" kavramlarının karşılığını bir türlü toparlayamadım; neden sonra fark ettim ki Türk siyasi hayatında izdüşümünü veya benzerlerini göremediğimiz vakıaları

Bugün, yeni bir yüzyılın değil, henüz yazmaya ve telaffuzuna alışamadığımız yeni bir yılın ilk günü. Belki birkaç ay süreyle tarih atarken ilk rakam olarak "2" yazmakta zorlanacağız; bunun haricinde yarın dünden farklı olmayacak; fıtrat değişmeyecek! Fıtratın değişmeyeceğini bilmek malum zümresinden; ama milli tedrisatımıza hakim olan "ilerlemeci"

Bu köşede kaç kere "gırtlak dokuz boğum" diye yakındığımı hatırlayanlarınız çıkacaktır. Şikayet babında değil; gırtlağın dokuz boğum olması iyidir, düşünme fırsatı verir. Fevri davranma ve konuşma lüksü olmayanlar, gırtlağın bütün boğumlarını tek tek bilirler. Yaşar Nuri Öztürk'ün "Çıplak uyarıcı" konulu gazete yazısını o cuma

Merkezine "halk" kavramını titizlikle yerleştiren siyasi sistemler, halkın nasıl siyaset üretebileceği konusunda güzel temenniler geliştirmekten öteye fonksiyonel bir söz söyleyemiyorlar. Hemen Türkiye pratiğine geçebiliriz: Türk halkı, kendisine dayatılan veya dikte edilen siyasetlere ne ölçüde katılıyor veya bu siyasetlerin üretilmesinde ne derece hisse sahibi bulunuyor? Evet, bir "Meclis&

Bu yılın bahar aylarında İtalya Apo'ya, bizim havsalamıza sığmayacak derecede anlayışlı, hatta misafirperver davranınca ucuz milliyetçilik histerilerinin İtalyan Konsolosluğu önündeki kaldırımlarda nasıl bir sebzevat gösterisine yol açtığını hatırlar mısınız? Hani kuklalar yakılıyor, bazı 'müttefik' devletlerin milli sembolleri ayaklar altında çiğneniyor, bugün millete 'itidal' tavsiye

Konuşmaması gerekenler konuştuğunda, konuşması gerekenler konuşmadığı için konuşmak ihtiyacını hisseden Hasan Celal Güzel bugün Ayaş Cezaevi'nde mukim. Geçenlerde, esasen bildiğim; ama manasını şimdi fark ettiğim şahane bir atasözü duydum ve akıl defterime kaydettim. Diyor ki: ölürsen yer beğensin, kalırsan el beğensin! Bir baba evladına, şu sözün mazmununu ve

Cumhuriyetin fazilet gerektirdiği doğru; demokrasi, ilaveten centilmenlik de gerektiriyor. Balıkçıların centilmenlik tarifi, "Denizden babam da çıksa yerim." şeklinde özetlenebilir. Demokrasinin centilmenlik kaidesi, sandıktan çıkana saygıdır. Sandıktan çıkanı, "üzümün sapı, armudun çöpü" mihengine göre tiftiklemeye kalkışırsanız, oyunun adı demokrasiden başka her şey olur. Milliyetçiyim demek kolay; milliyetçilik

Azınlıklar meselesinin tartışıldığı Siyaset Meydanı'nda Mario Levi, bir sanatkar hassasiyeti ile azınlıklarla "ana kitle" arasındaki ilişkileri çözmekte kullanışlı olabilecek kavramlar üzerinde durdu: "Sur ve Duvar" kelimelerinin temsil niteliğinden bahsederken sözlerini "surların yıkılması" temennisiyle bitirdi. Surlar ve duvarlar, iç içe yaşamak durumundaki farklı

Kesinti haberini duyunca tecrübe ürünü bir refleksle hemen çarşıya seğirtip bir kutu mum, iki el feneri ve pil tedarik ediverdim. Şimdi işitiyoruz ki jeneratör, şarj edilebilir seyyar fener satışlarında patlama olmuş. Bütün aile reisleri galiba benim gibi düşünmeye mecal kalmadan ve elektrik kesintisinin ardındaki sebepleri irdelemeye fırsat bulamadan çarşıya üşüştüler.

Neredeyse bir asır boyunca yetişen her nesle "Hayatta en hakiki mürşit ilimdir." vecizesini ezberlettikten sonra, bütün deprem uzmanlarını töhmet altında bırakırcasına, "Boynunuz fay altında kalsın!" diye ilenmek çelişki gibi görünebilir; ama işin, daha doğrusu "ilm"in tabiatını bilenler için ortada çelişki yoktur. İlim böyledir;

Küçük hadiseler bunlar; küçük ama başka hadiseler silsilesinin önüne konulduğunda çok başka anlamlar kazanıyorlar. Vali, deprem bölgesinde dert dinlemeye çıkmış (vazifesi), bir genç kız, henüz mahiyetini tam anlayamadığımız bir talebini dile getirmeye çalışıyor (normal); genç kız terbiyeli bir üslup kullanıyor (önemli): "Siz bizim nerede, hangi şartlar altında yattığımızı biliyor

Hadisenin ayrıntılarını herkes gibi ben de bilmiyorum; daha önceden "gösteri" yapmak için vilayet makamından izin alınmış mıdır, savcılıktan sabıkasızlık belgesi, ikametgah ilmühaberleri getirilmiş midir, bilahire kanunlara uygun bir toplantı ve gösteri yapılması için vilayet makamından uygun bir yer tahsis edilmiş midir (mesela İstanbul'un Karadeniz sahilleri gibi)

Görünüşe göre A Milli Futbol Takımı'mızın teknik direktörü Sayın Mustafa Denizli de ucuzcular kervanına katılmakta fayda görüyor. Mustafa Denizli'nin kendi sahamızda berabere kaldığımız son maçtan sonra verdiği (daha doğrusu "ortalığa fırlattığı" demeliydik) beyanat, futbol dünyamıza yeni bir düşman konsepti armağan etmiş bulunuyor: "İçimizdeki

Arz yine deprendi; ayağımızın temasıyla ezelden beri bizde güven hissinin kaynağını teşkil eden toprak yine sarsıldı; yeryüzünü sabitleştirsin diye devasa çiviler gibi toprağa çakılan dağlar yine kımıldadı; deprem oldu! Ayağı hep yere basarak yaşayan bizler için deprem başa geldiğinde katlanılır musibetlerden. "Bu deprem niçin oluyor, arz niçin sarsılıyor?"

10 Kasım münasebetiyle TRT ekranlarında gösterilen "Cumhuriyet" filminden bazı bölümler seyretmek fırsatı buldum: Konu çok güzeldi, filmin teknik alt yapısı mükemmeldi, özellikle kalabalık sahneler, dış çekimler için hiçbir fedakarlıktan kaçınılmadığı belliydi; ama filmden bir "müsamere" kekreliği hissettiğimi de söylemeliyim. Öyle zannediyorum ki bu derece zengin bir

Öyle görünüyor ki toplum mühendisliği usulleri ile toplumdaki irticâ virüsünün tamamen ortadan kaldırılması mümkün olmuyor; irticâ, benzersiz bir 'elan vital' (hayat hamlesi) ile her panzehire rağmen zehirini sürdürebiliyor. Eğer yanlış yorumlamıyorsak, 28 Şubat günü öngörüldüğü halde henüz kanunlaşmayan irticâ aleyhtarı kanun teklifleri, irticâın toplumda yaygınlaşmasını engellemekten ziyâde '

28 Şubat Süreci'nin en belirgin özelliği, tehdit sıralamasındaki değişiklikti: Bölücülük ve yıkıcı akımlar tehdit önceliğini kaybederek ikinci sıraya inerken yerini irticaya bırakıyordu. Bu aşikar bilgi, 28 Şubat Süreci'nde muvazzaf görev yapan iki emekli generalin hafta içinde bir gazeteye verdikleri beyanlarla bir kere daha teyid edildi. '

İrtica ile mücadele, tenis, kriket, konkurhipik veya golf gibi devlet seçkinlerinin neredeyse iki asırdan beri sürdüregeldikleri bir asilzade sporu aslında. Asri icaplara toplum bünyesi içinden sürekli, yıkıcı ve inatçı nitelikte bir direncin gösterildiği iddiası bir 'aydınlanma' efsanesinden ibarettir. Mesela 'aydınlanma'nın en önemsediği vasıtalardan matbaanın Osmanlı

Çarşamba günü yayınlanan Zaman'ın 3. sayfasındaki 'Bunu da mı görecektik?' başlıklı haber aslında manşetlikti: Konrad Adenauer Vakfı'nın yaptırdığı araştırmaya göre, Türk gençliğinin % 40'ı yurt dışında yaşamak istediğini belirtmiş. Bu tip araştırmalarda sorunun nasıl tanzim edildiği önemlidir; çünkü sorunun şekli, verilen cevabı da

İtidal derken bunu kasdetmemiştik elbette; bu menfur saldırıyı tertipleyenler, cenaze töreninde sergilenen bazı aşırılıkları görünce sevinçle ellerini oğuşturup, "ha şöyle" diye zevkten dört köşe olmuşlardır. Mezarlıktan geçerken ıslık çalmanın alemi yok: Sayın Kışlalı'nın katledilmesinden dolayı -katiller hariç- Türk toplumunda kaç kara yürekli kişi yürek soğutmuş olabilir

Tam da "bir şeyler değişmeye başladı, ilk kıpırtılar hissediliyor" duygusuna kapılmak üzereydik; ama birkaç günlük nikbinliği olsun çok gördüler: Ahmet Taner Kışlalı'nın katli, Türkiye'nin gündemine bir bahar rüzgarı gibi esen demokratikleşme mutabakatına kasdetti. Ahmet Taner Kışlalı ismini, Kültür Bakanlığı yaptığı yıllarda tanıdık. Hakkındaki ilk

Pakistan'daki askeri darbenin, başta muhalefet olmak üzere ahalinin ekseriyetince müspet karşılanması garip görünüyor. Pakistan'ın iç dengelerini bilmiyoruz: Askerler herhalde mükemmel işleyen bir demokratik düzene çomak sokmak için harekete geçmiş olamazlar; belli ki yaygın bir memnuniyetsizlik, kitlelere mal olmuş tedirginlik söz konusu idi ki "darbe"

Deprem bir "İlahi ikaz" mıydı; şüphesiz evet, çünkü inanan insan için akasya yapraklarının sararıp kuruması da, gecenin gündüzü örtmesi de, rüzgarların bulutları sürüklemesi de aynı nitelikte bir ikazdır. Deprem, yangın, salgın hastalık veya sel gibi felaketlerden sonra "Bu bir İlahi ikazdır; derlenip toparlanalım." diyerek inanan insanın