Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer, Öğretmenler Günü vesilesiyle bir beyanat vererek başörtüsü ve anayasanın değişmez ilkeleri arasındaki ilişkileri yorumlamaya çalıştı. Gazeteler ve kamuoyu bu beyanın siyasi niteliği üzerinde durdular. Ben ise bu konuşmadaki bazı ibarelerin "ilmi" ve edebî açıdan nasıl bir kıymet taşıdığı üzerinde durmak istiyorum. "...Anayasa Mahkemesinin

Bana göre klasiklerle aramızdaki yegâne ama en büyük engel "temas"tan ibarettir; klasiklerimize dokunamıyoruz, onlar cam mahfaza içinde saklanan birer müze olbjesidir sanki. Tek parti rejiminin son yıllarında Maarif Vekaleti'nin başlattığı "klasikler" dizisi, sonu getirilememiş ama esasen doğru nitelikler taşıyan bir kültür hareketiydi. Bu

Ben, futbol fanatizmi gibi her nevi fanatizmin ve her abartılmış oyun gösterisinin dini duygusu zayıf insanlar tarafından sürüklendiğini ve keza bu gibi insanlar tarafından abartıldığını düşünüyorum. Bir Galatasaraylı için bundan daha büyük kâbus düşünülemez; Fenerbahçe'nin 6—0'lık galibiyetiyle biten maç, ezelî rekabet tarihine silinmeyen harflerle yazıldı

MHP ve BBP, gerekli dinamizmi gösteremez ise -üzülerek belirtmeliyim ki- konjonktür gerektirmediği takdirde -yani, hafazanallah iç ve dış harp tehlikesi yaşamadığımız sürece- birer nostalji unsuru olarak kalmaya mahkum görünüyorlar. Pazar gecesi sandıktan tek parti iktidarının çıktığı haberi kadar güzel bir başka haber daha vardı; MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, saat

Buhran idare etmeyi, sırtımızda buhran paralayarak öğrenen liderlerden, egosunu öne çıkarmak için buhran icad eden karizmatik önderlerden sıkıntı geldi. Gidenin geleni aratması ise bir başka talihsizlik. Eskiler, "yokluk adam yokluğu" derken böyle bir şey mi kasdediyorlardı acaba? Eski Cumhurbaşkanımız Süleyman Demirel'in görev süresinin uzatılması için kulis

ABD'nin, kötü niyetlileri caydıracak, güçsüzleri himaye edecek, milletlerarası planda adalet beklentilerini karşılayacak noktadan çok uzak olduğu açıktır. Yani dünya imparatorluğunun tahtı hâla vârisini bekliyor. İmparatorluklar, dünya tarihinin gördüğü en "iyi" siyasi organizasyonlardır; bu hükmü güçlendiren en önemli sebep, bünyelerinde çok sayıda farklı inancı, kavmi ve menfaatleri

Askerler; çoğu lise sıralarından itibaren ordu saflarını seçerek sivil hayattan kopan ve büyük çoğunluğu itibariyle emeklilik günlerinde bile ketumluğunu sürdüren bu topluluk, hayatımızı yakından ilgilendirmesine rağmen onlar hakkında bu kadar az bilgi sahibi olmamızı, bir "Türkiye gerçeği" olarak mı kabullenmemiz gerekiyor? Askerleri çok az tanıyoruz ve bu konuda

Meseleyi nereye bağlamalı; irrasyonel davranmak sadece siyasilerimize mahsus bir zaaf mı, yoksa hepimiz aynı zaaftan bir miktarını uhdemizde bulunduruyor muyuz? Siyasette hata yapmakla siyasi hata ilk bakışta farklı şeylermiş gibi görünüyor ama asıl sorulması gereken soru, "siyasette hata" kapsamına nelerin girmesi gerektiğidir. Senenin ikinci yarısından beri, o güne