Bizim devletciligimizle, "devletlu"larin devletciligi arasinda cok muhim bir fark var; bizim icin devlet, milletin beraberligini, istiklalini, serefini ve emniyetini temsil eden ve millet tarafindan tesekkul eden en yuksek kurulustur; bu tarif milletle devleti hemahenk farz eden bir anlayisa isaret eder. "Devletlu"larin devletciligi, devleti bir

Selam kelamdan oncedir; evvela selam ederim. Beni tanimazsiniz fakat biz sizi iyi taniyoruz. Yasitlarimin son otuz yili, uzak veya yakin mesafeden sizi izlemekle gecti; bir insani tanimak icin otuz yilin yeterli bir sure olup olmadigi tartisilabilir; hele sizin hakkinizda otuz yil once verdigi ilk hukmun bugun bile tazeligini korudugu zehabina

Saddam Huseyin'i BM Genel Sekreteri Kofy Annan'i ciddiye almaya ve uzlasmaya sevk eden temel saik, herhalde Irak diktatorunun Birlesmis Milletler Anayasasi'na karsi besledigi derin saygi ve baglilik degildi; kendi gucunden emin bir Saddam, sair zamanda Annan'a, Basra'nin kenar mahalle muhtarlarindan

Akli yonetimler bir problemle karsilastiklari zaman onu en makul tarzda, yani bir daha problem teskil etmeyecek sekilde cozer ve cikmasi muhtemel yeni problemlere yonelirler. Kamu cihazi, guvenlik, yargi, yonetim gibi asli vazifelerinin yaninda sosyal problemlerin mumkun mertebe bir kere daha kriz seklinde tezahur etmesini engellemek icin de gorevlidir; cunku bir

Isin tabiatina durust nazarla bakilirsa kabul etmek gerekir ki okuyucu, yazarin velinimetidir lakin esasinda ekmegini devletten yiyen biri sifatiyla yuzyuze veya mektup, telefon, faks gibi vasitalar araciligi ile munasebette bulundugum okuyuculari velinimet gibi gormedim; bu, belki de esasli bir algi kusurudur cunku yazmaktan murad okunmaktir ve bu sutunda yazilanlari her

Islam tarihi biraz da Islam-Hiristiyan catismalarinin tarihidir; ne var ki Emevi ordularinin Dogu Roma (Rum) ile tutustugu muharebelerden baslayarak Korfez Harbi'ne kadar cereyan eden her catismanin dini bir sebep veya gerilimden kaynaklandigini soyleyemeyiz; esasen bu munasebetler siyaset faktoru ihmal edildiginde anlasilir olmaktan cikarlar. Bizim nokta-i nazarimizdan Hiristiyanlik, ezeli

Tezgahin tam adi, "Titan Matematiksel Kazanc Sistemi" imis; su isimdeki "matematiksel" lafzinin cazibesi bilmem sizin de dikkatinizi cekti mi? Matematik bizim zihni iklimimizde galat-i meshur olarak "ilim" rutbesiyle odullendirilmistir; ama matematikciler mesgalelerini ilimden ziyade "lisan, dil" olarak vasiflandiriyorlar. "Titan Matematiksel Kazanc

"Kitaphaber" dergisinin ikinci sayisi masamda duruyor; gazete ve mecmualarin daracik kitap sutunlarina mahkum kalmis tasra okuyuculari icin kitaplarin dunyasina acilmis bol isikli, genis bir pencere. Avrupa menseli kagidi ehl-i huner elinden ciktigi belli zevkli mizampaji ve her seyden daha kiymetli olmak uzere "kitap" anafikirli bir dergi.

Hayat endiselerimizin, korkularimizin, bize cok onemli ve cok onemsiz gibi gorunen ayrintilarin uzaginda, disinda ve ustunde kendi ahengiyle akiyor ve bizim onun hakkinda tasalanmamiz veya tepki gostermemiz, onun tabiatinda en kucuk bir kemiyeti bile degistirmiyor. Ilmi bakisin nufuzu insani boyutun cemberini kirip mikrokozmosla makrokozmosun derinliklerinde kendinden geceli beri, bizim icin

Her bayramin iki cehresi var; ikincisi huzun. Cocuklar bayramin ilk cehresini tanirlar; evin gundelik ahengine cekilen siradisilik biraz da aile buyuklerinin feragat ve gayretinin eseridir. Her zamandan daha itinali utulenen gundelik pantolon, arife eyyaminda tamir ettirilip boyanan pabuc, belki isporta tezgahindan "en son ikraminiz bu mu?" pazarligiyla satin

Bu sayfanin okuyuculari icin futbol anafikirli yazilarin pek de matah bir mevzu sayilmayacagini tahmin ederim; dogrusu boyle dusunenler pek de haksiz degiller: Taraftarligin fanatizme, sportmenligin "bu maci alacagiz baska yolu yok" sovenligine, centilmenligin ucuz kabadayiliga, kural bilgisi ve spor kulturunun lumpenlige kurban verildigi bir vasatta futboldan soz acmak,

Girdigimiz berzahin ne kadar netameli oldugunu fark etmek icin 1996 sonbaharini hatirlamali ve kendimize sormaliyiz: Bir kahin, camkuresine bakarak bize 1998 Ocak'inin son gunlerindeki siyasi ve fikri atmosferi tasvir etseydi onu ne kadar inandirici bulurduk? Akla ziyan ihtimallerin birbirine bagli zincir halkalari gibi manidar bir sirayla tahakkuk edisini

Zaman icinde butun gostergelerin eskiye gore mutlaka daha iyi, guzel, verimli ve yuksek bir kaliteye dogru seyrettigini ongoren iyimser bakis acisi (yani "ilerlemecilik"), insanligin gordugu en mutlu ruyalardan biriydi. On dokuzuncu yuzyil Avrupa'sinin ilmi ve siyasi mahfillerini kendine esir eden bu ruyanin, yirminci yuzyilda ancak "

Ufacik bir lapalamanin bile Turkiye'nin haber gundeminde bayagi muhimce bir yer bulmasi zihnimizde yerlesik duran kis tedailerini orseler oldu. Ikindinin aksama vasil oldugu dar saatlerde ciselemeye baslayan kar yagisinin Balkanlar'dan veya Kafkaslar uzerinde yogunlasan yuksek basincin eseri oldugunu bilmek, ukalaligimiza nafile katlar ilave etmenin haricinde kis

Yolsuzluk ve suiistimalin kendisi değil, üslubundaki pervasızlık çok tahriş edici ve yaralayıcı; "Be revani sana neler demişler / Bal tutan parmağın yalar demişler" hükmü de zımnen gösterir ki bu kabilden cürümlerin işlenmediği zaman ve zemin yoktur; ama cürmün üslubu zaman ve zemine göre değişir ve bu çok mühim bir

Beyaz eşya üreten büyük firmalardan birisi altı yapraklı bir duvar takvimi çıkarmış; ismini zikretmekte hiçbir mahzur görmüyorum; ama yaptıkları işin niteliğini tasvib etmediğim için özellikle firma adını yazmayacağım. Çok merak edenler için birkaç ipucu verebilirim; söz konusu firma beyaz eşya deyince Türkiye'de akla gelen ilk birkaç isimden birisi;

Bir hanım şarkıcının "dünyada ölümden başkası yalan" sözlerini nakarat edinen şarkısı hemen her kesimde var oluş probleminin en çetrefil sualini yeniden hatırlattığı için dikkat çekti. Sıradan insanların sıradan gerçeklerin arasında yaşaması doğrusu medyatik değerler bakımından çok can sıkıcı bir durum; eğer birilerine ölümün insanlar arasındaki bütün farklılıkları eşitleyen

"Taşralı" olmanın bedeli bu defa ağırdı; büyük bir iştiyak ve sevinçle katılacağımı vaat etmeme rağmen geçen haftanın son iki gününde rahmetli Cemil Meriç'in hatırasını taziz için yapılan faaliyete iştirak edemedim. Yola çıkacağım günün sabahı, şehiriçi caddelerinde otomobillere kaba patinaj figürleri yaptıran kar salvosu gözümü yıldırdı; "

Nadir istisnalar dışında son iki asır boyunca Türk toplumunun bütün müesseseleriyle birlikte Batılılaşması projesine gönül verenler aslında zihniyet itibariyle sefil bir mevziide idiler; bu hüküm çok su götürür gibi görünse de Batılılaşma gayretlerimizin yekun çizgisinin altında hayli berrak tespitler bulunuyor: Büyük bir hürmet ve itikatla perestiş ettiğimiz Batılılaşma projesinin daha

Nasreddin Hoca'nın bindiği dalı kesmesiyle ilgili nükteyi herkes bilir; ama hiç kimse kendisinin böyle bir hata işleyeceğini hesaba katmaz. Güldüğümüz şeyleri, kendimizden ötedelere yansıtırız; "ne gülüyorsun, anlattığım senin hikayen" diyen Latin hakimi, bu hakikati ümitsizce hatırlatmaya çalışır; ama nafile. Bindiğimiz dalı kesmek bize ızdıraba mal olur

Belki tabir biraz itinasız ama adresi doğru; vaktiyle Anadolu'da her beldenin meşhur birkaç "deli"si vardı; şimdi insanların yalnızlığını artıran şehir ikliminde, deliler de dahil "maruf ve meşhur" hemen hiçbir şey kalmadı. Delilere son zamanlarda kibarlaşan "özürlü" jargonunda hangi sıfatın verildiğini bilmiyorum;

Avrupa Birliği'ne tam üyelik maceramız, mahkum edildiğimiz aykırı ve abes zihin kategorisini bütün boyutlarıyla fark etmek bakımından kolay anlaşılır bir laboratuvar atmosferi sunuyor. Şimdi soğukkanlılıkla meseleyi basitleştirerek ve şıklandırarak şerhetmeyi deneyelim: -Avrupa Birliği, "sanayi ötesi" üretim teknolojisine terfi etmiş çekirdek ülkelerin önderliğinde gerçekleştirilmeye çalışılan bir medeniyet

Tarihe yönelik ilgilerin başlıca iki sebebi var; ilki, her insanda mevcut bulunan evveliyat merakıdır: Yeni taşındığımız kira evinde daha önce kimlerin oturduğunu merak ederiz; yeni tanıştığımız kişilerin daha önceki hayatına dair bilgi edinmek, adını öğrendiğimiz en uzak ceddimizden önce hangi soy ve sulbden geldiğimizi bilmek isteriz. Hadiseler, evveliyatı, yani tarihi

Radyo Televizyon Üst Kurulu Kanunu'nda yapılması beklenen değişiklikler, bugün ülkeyi yönetenlerin nasıl bir Türkiye istediğini gösteren çok ilginç bir niyet belgesi olarak da yorumlanabilir. Ne var ki elyevm, sözü geçen kanun tasarısından daha vahim bir niyet gösterisi ile karşı karşıyayız; herkes pekala farkında ki bu tasarı, pratikte Türkiye&