Doğalgaz meselesindeki bilgim sıradan seviyesinin de altında sayılır; dolayısı ile bilgi ve rakam konuşturacak ehliyette değilim. Gördüğüm şudur: Çevre dostu olması ve kullanım rahatlığı sebebiyle doğalgaz giderek daha fazla tercih edilen bir enerji durumuna geldi. Türkiye ise, günün birinde doğalgazı neyle ikame edeceğini pek hesaplamadan, enerji politikasında doğalgaza ağırlık veren

"Efendim bunlar BOP'un bir parçası; plan adım adım tahakkuk ettiriliyor" lâflarına gülüyorum. Birkaç sosyetik hanım, caminin son cemaat mahallinde saf tutup başı açık namaz kılmışlar da, "allâme"nin biri yorum diye böyle garip lâflar ediyor. BOP, mâlum Büyük Ortadoğu Projesi demek. Projenin Amerikalı kurmayları,

İktidar uğruna mücadele edenleri seyretmenin bir zevki vardır; sadece Nail-i Kadim'in dediği üzre "Her birini bir özge temâşa ile geçmek" kaydıyla. Beytin tamamını şerhetmeden mânâ anlaşılmayacak, diyor ki şair, "Mestâne nukûş-ı sûver-i âleme bakdık; Her birini bir özge temâşâ ile geçdik" (Dünyânın nakışla süslenmiş

Birkaç gazeteden mürekkep basın gücünün, daha önce işaret ettiğimiz "seğirme refleksi" netice verdi; yargı kararıyla salıverilen mahkûm, yine bir başka yargı kararıyla yeniden "kodes"e konuldu. Kodes lâfına dikkat edilmelidir, argodur ama aşağılayıcı argo lugâtinden. Basın nazarında itibarlı, en azından itibarı, Cumhuriyet'in itibarı ile

İşte bu öyle bir gün; haber cazgırları bir haftadan beri "İstanbul'a kar yağacak, estek olacak, köstek olacak" diye ortalığa velvele saladursun, "lütûf" önceki gün gecenin erken saatlerinde, yağış alâmetlerini hâmil öncü ve nemli rüzgârlarını gönderdikten sonra kurdun kuşun sofra başında toplandığı gaflet saatlerinde yeryüzüne

Elimde istatistik rakamları yok ama bu gerçeği hepimiz biliyor, hissediyor, dokunuyoruz. Gençlerin evlenme yaşı otuz sınırlarına dayandı, belki geçti. Ortalama bir yetişkin erkeğin toplumun beklentilerine cevap verecek derecede iş ve variyet sahibi olması önünde yığınla engel var: Eğer yüksek öğretim yolunu seçmişse, mezuniyetten sonra başarmak zorunda olduğu imtihanlar, staj, yüksek

Anavatan Partisi Genel Başkanı Erkan Mumcu, bayram günlerini Pakistan'ın felaket günlerine tahsis ederek çoğumuzun kalbinden geçen hayırhah bir iş yaptı. Bu ziyaret vesilesiyle bize kadar akseden Pakistan haberleri ile Türk Kızılayı'nın orada övgüye değer çalışmalarda bulunduğunu öğrenip gururlandık. Muhalefet liderlerinin varlık sebebini, sadece bir kenarda bekleyip

Dünün gazeteleri, Ağca'nın tahliyesini aksettirişleri bakımından ilginç bir gruplaşma tavrı içindeydiler; kısaca "Kaatil aramızda" başlığını seçmişlerdi ve bu başlığın etrafı, meselenin mânâ ve ehemmiyetini vurgulayan yorumlarla süslenmişti. Manşetlere hükmedenlerin çifte standardından bahsetmek, suların alçağa aktığı keşfinde bulunmak kadar sıradan bir gerçektir; onlar bunu hep yaparlar ve

Kuş gribi vakalarını aksettirirken yayın organları, işin ciddiyeti ile çatışan bir abartı üslûbunu tercih etseler de, meselenin esas tabiatından sûretler gösteriyorlar. Haberi görünür kılmak mecburiyeti, çoğu zaman ifrat manzaralarına dönüşüyor. Neredeyse bir haftadan beri televizyon ekranları tavuk kümesine döndü; haber saatlerinde ortalığı velveleye veren gıdaklamalar, sağa sola kaçışan ördek ve

Çok iyi bildiğimiz, bizzat yaşadığımız ama hikâye etme zevkini ihmâl ettiğimiz şey, bayramların, tam da hayatın ortasından geçen bir iyimserlik, yaşama ümidi ve sevincini çoğaltan bir pembe oyun olduğu gerçeğidir. Edebiyatımıza, sanatımıza bir de o gözle baktığınızda göreceksiniz ki bayram neş'esini çoğaltıp, hattâ abartmakta somurtkan bir ihtiyatkârlık göstermişizdir.

Bir Hollywood yıldızı, bizim yerli dizilerden birinin erkek karakterini rol icabı öpmüş ve galiba o dizi, gazetenin bağlı bulunduğu yayın kuruluşunun televizyonunda yayınlanmakta imiş. Çoktandır bizim seyirci "dizi" ile hayatı fena halde birbirine karıştırmaya başladı zaten. Zâhiren anlaşıldı ki bu bir reklâm, moda tabirle "tanıtım" kampanyasıdır.

Bazen gazete editörlüğü damarım kabarıyor; "ben olsam filanca haberi manşetten görürdüm" diye hayıflanmalara uğruyorum. Pazartesi günkü Zaman'ın Ekonomi sayfasındaki, "1,5 milyon kişi çiftçiliği bıraktı" haberini okuyunca yine aynı hisse kapıldım. Haber metni hayli uzun ve belli ki birden fazla editörün katkısıyla kaleme alınmış;

"Çankaya'dan balans ayarı" diye vermiş bir gazetemiz, bir diğeri, "Zehir zemberek yeni yıl mesajı" demiş, "Hükümete yüklendi" diyen de var, "Ana muhalefet lideri gibi" yakıştırması yapan da. Cumhurbaşkanının yeni yıl mesajından bahsediyoruz. Özal'ın bıraktığı kötü âdetlerden biri olan

Farklı dil ve lehçelerde radyo-televizyon yayınının kapsamı hakkındaki RTÜK açıklaması, gelinlik kızın "hem ağlarım, hem giderim" meselini andırıyor. Günde 45'er dakikadan haftada toplam üç küsür saat yayın izni mânâsız; kaldı ki o kadarını TRT 3 yapıyor zaten. Yayın esnasında altyazı ile tercüme mecburiyeti de getirilmiş. Bu

"Özel sektörde niçin rüşvet, yolsuzluk, hortumculuk gibi yüz kızartıcı suçlar görülmez?" sualini, "hür teşebbüs erbâbı, ticaretin kurallarına göre hizmet ürettikleri için özel sektörde rüşvet anlamsızdır" cevabına bağlayıp, sözü "özellikle gümrükler bile özelleştirme kapsamına alınmalıdır" aşırılığına bağlamak olmaz. Devletin ayakkabı imâli ile uğraşması artık mâkul