Mitoloji, insanların tasvir yoluyla yönettiği ve hatta yarattığı bir dünyanın tarihi, bir nevi esâtir"i evvelidir; bütünüyle insanî bir tasavvur, beşeri bir inşâ; orada insanla Tanrı arasında belirgin bir hudud görülmez, sıradan birinin tanrılaştırıldığı da olur, tersi de. Batı mitolojisi, Rönesans devirlerinde Avrupa'nın antik hâfızası oldu. Ahd&

Galatasaray'da ilginç şeyler oluyor; Türkiye'nin uluslararası spor kamuoyuna çıkardığı yegâne milli firma battıktan sonra dibe süzülen bir gemi gibi âheste bir ritimle başarısız sonuçlar alarak çatırdıyor. Futbol âleminin yorum otoriteleri teşhisi hâlâ koyabilmiş değil. Kimi "malzeme kötü" diyor, kimi de "Fatih Terim'

Tiyatroya gitmek, altı ayda bir dişçiye uğramak veya tam teşekküllü bir hastanede tepeden tırnağa sağlık kontrolünden geçmek gibi bir şey olsa gerektir; can sıkıcı ama lüzumlu, sevimsiz ama faydalı. "Bütün kök bitkileri çok faydalıdır, bol bol tüketmeliyiz, keza havuç, kereviz, lahana... hele lifli gıdalar!" cinsinden dolduruşları gereğinden fazla

Çarşamba maçları yüzünden perşembeyi gazetesiz ve habersiz geçirdiğimiz çok oldu; metropollerin tuzu kuru, gece maçlarının ertesi günü gazeteler taşraya mu'tadından birkaç saat geç geliyor. Erken saatlerde gazete yok, gecenin dokuzuna kadar dersle meşgul olunca gündem güme gidiveriyor. Fena olmuyor aslında; Türkiye'nin gündemi sık sık ilgisizlik cezasıyla

İşte bu iyimser olmak için yeterli bir sebeptir; Abdullah Gül'ün 58. hükümeti kurmakla görevlendirilmesini heyecanla karşılamak için önemli gerekçelerimiz var: Evvelâ Abdullah Gül, bugüne kadar görev yapan başbakanlar içinde toplumsal menşei, hayat görüşü, eğitimi, siyasi tecrübesi, donanımı, uzmanlık alanları ve şahsiyeti ile en geniş biçimde hüsn"ü

Ufak tefek şeyler bunlar, belki anlamı bile yok, sadece dikkat çekiyor; dikkatimizi çeken her şey konuşulmaya lâyık değildir fakat yine de zihni meşgul ederler... Seçimler yapılmış; hangi ortamda? Seçmenler en büyük iktidar adayı partinin başbakan adayını ismen bile bilmeden sandığa gidiyorlar. "Başbakan belli olmayabilir ama partinin bir genel başkanı

Bu kadar sâdedil olmamayı ne zaman öğreneceğim; inanmazsınız, seçim gecesi saat on sularında kapıldığım yüksek takdir duyguları yüzünden neredeyse ağlayacaktım, "Helâl olsun bre; icraatından bir şey anlamadık ama final yapmayı biliyor bu adam; bu millet ölmez arkadaş! Mesele nedir, biz de anlayalım derseniz izah edeyim; seçim akabinde genel başkanlıktan

Aşağıdaki satırlar 24 Nisan 1999 günü yine bu sütunlarda yayınlandı; aradan geçen üçbuçuk seneden sonra, yeniden o güne gidip bu satırlara göz atmanın, MHP için olmasa bile bu seçimin şaşırtıcı galibi AKP için geleceğe yönelik bir projeksiyon kıymeti olduğunu düşünüyorum: Tahmin edilememiş olsa da MHP'nin barajı gürül gürül

Cumartesi günü partiler ellerinden geleni artlarına koymadılar; köşebaşlarında, o güne kadar tüketilememiş afişler, beyannameler, seçim broşürleri, balon ve bayrak dağıtarak çocukların gönlünü hoş ettiler; "seçim minibüsü" denilen o korkunç ve itici icatlara doluşup hepsi de birbirine benzeyen parti şarkı ve türkülerini en yüksek volümle çalarak seçmenlerini tâciz ettiler;

Yarın yapılacak olan seçimle, ondan sonraki seçim arasındaki zamanda Türkiye'de sistem güçlerinin değişim meselesine nasıl bakacağı meselesi, yarınki seçimin sonuçlarından daha önemlidir. Bu seçimin çözüm üreten ve mesele çözen sonuçlar doğurmayacağını tahmin etmek için kâhinliğe gerek yok; 3 Kasım sonrasının iktidarı, müteakip seçimlerden önce sistemi sağlıklı bir tarzda

On gün kadar önceydi galiba; gecenin geç saatlerinde uykuyla uyanıklığın birbiriyle didiştiği yarı baygınlık anlarından biri esnasında olsa gerek; radyo hafif açık, okuduğum kitap elimden düşmek üzere. Derken "ajans" saati gelmiş olmalı, spiker haberleri okuyor ama kelimeler zihnimden kayıp gitmekteler. Lâkin, bir dakika; o da ne? " Yüksek

Soru: Türkiye'de siyasetçi sınıfı, seçmenine nasıl hitab eder? Cevap: Tabii ki "sen" sigasıyla. Bu siga, kabalıktan çok samimiyet iddiasındadır; arkadaşlık, ahbablık, yârenlik ve yakınlık tesis etmeyi amaçlar. Siyasetçi zanneder ki, "siz" diye hitab ettiğinde "Anadolu insanı" bu hitab şeklini, araya mesafe koymak

1920 Senesinin 23 Nisanı'nda toplanan I. Türkiye Büyük Millet Meclisi, dünya görüşü ve sınıf menşei itibariyle birbirinden son derece farklı ve zengin bir kompozisyon gösteriyordu. Bu meclis üç yılı aşkın bir süreyle Türklerin yirminci yüzyılda karşılaştığı en kritik buhranı başarıyla yönetti ama kendini devam ettirmeyi başaramadı; 1923 yazında

Nasıldı o manzume: "Minareler süngü, kubbeler kalkan" diye başlıyor ve devam ediyordu. Devletin güvenliğini kollayan savcıların bu manzumede bazı mahzurlar tesbit ettiği ana kadar doğrusu çoğumuz Ziya Gökalp'in bu eserinden habersizdik. Murat Bardakçı bir süre önce savcının ithamına konu olan manzumede, bazı mısraların değiştirilmiş olduğunu açıkladı.

Adam karısını kaldırımın kenarına yatırmış, bıçakla didikleyip duruyor; "Efendim polis niçin müdahale etmeyip seyrediyor" diye ortalığı birbirine katıyorlar. Bir polis yetkilisi demiş ki: "AB standartlarına ters düşmekten çekindik". Şu patırtı içinde pekâlâ anlaşılabilir bir savunma. Peki bu görüntüleri saat başı, büyük bir kemâl"i iştiha

Siyaseti entelektüel seviyede yürütmek isteyen kaç kişi hatırlayabiliriz ki başarılarından bahsedebilelim? Doğrusu siyaset sadece bizde değil, bütün dünyada entelektüaliteden ziyade popülariteye yakın bir kavram; kitleler zihni tavır alışlardan ve kesafetten hoşlanmaz; siyaset erbâbı kitlelere açık, anlaşılır ve çoğu kere hak edilmeyen derecede basitleştirmiş şeyler sunmayı bilir. Bu defa, yukardaki beylik

Zaman zaman kendimi Refii Cevad'ların, Falih Rıfkı'ların, Peyami Safa, Cihad Baban yahut Abdi İpekçi'lerin nesline mensup imişim, onların matbuat anlayışındaki muhafazakârlığı savunuyormuş gibi hissediyorum. Ne zaman gazete bayiinin önüne gitsem üst üste bindirildiği için ancak üstten dörtte biri görünen gazetelerin vitrinindeki hafiflikleri fark edip