Üşüme nöbeti öyle bir şeydir ki, tutulduğunuzda sıcaklığına ilticâ edecek bir yeri değil bulmak, tahayyül bile edemezsiniz. Ten değildir üşüyen, sanki rûhunuz amansız bir ürperti sağanağına kapılmış gibi sakalından buzlar damlatan bir ummânın ortasında döneleyip durmaktadır. Sıradan üşümelere can kurban. Adı üstünde nöbet bu; tabiblere sormadım fakat galiba kandaki iltihap

İftiharla belirtmek isterim ki ben, oturup da televizyon dizileri hakkında yazı yazmaya ehil birisi sayılmam; hayır, küçümsediğimden, "ağır entellektüeller sıradan şeylerle uğraşmaz" kasıntısından değil. Kantarların topu birden bozuk değilse yazarınız "ağır" olmaya ağırdır; felsefî dille söyleyecek olursak "empirik bir olgu" bu lâkin entellektüelliği ne

En azından iki haftalık haberdi; dikkat bile çekmeden unutulup gitmesi tabiidir. Gazete kupürünü kesip saklamıştım ama nereye sakladığımı hatırlayamadığım için zihnimde kalanla iktifa etmek zorundasınız. Farkındayım, ben asla iyi bir "araştırmacı yazar" olamayacağım. Bunca "araştırmacı" arasında bir tane de "unutkan yazar" bulunmasının bence hiç

Hadise çok boyutlu ve her yönüyle yorumlanması ciltler doldurabilir; sırf bizim gazetenin hanım yazarlarının meseleyi irdemeleri ve asla hatırımıza gelmeyecek bakış açıları bularak birazdan ayrıntılarını vereceğim skandalın farklı uzantılarını işaretlemeleri bile kendi başına bir çığır teşkil edebilir! Efendim hadise şöyle cereyan ediyor: Rusların ünlü Bolşoy tiyatro ve bale topluluğunu bilirsiniz.

Evvelâ kötü haber: Nevval Sevindi'nin, setretmeye pek de gerek görmediği bir neş'eyle Der Spiegel'den aktardığı habere göre erkekler, 5 bin batın sonra neslen münkariz hale geleceklermiş. Astronomların "Eyvahlar olsun; iki milyar sene sonra güneşin enerjisi söyünecek, kabarıp büyüyecek ve dünyamızı peksimete çevirecek"

Bu satırları hangi şartlar altında yazdığımı bilseydiniz, muhtemelen yazarına karşı merhamete bürünmüş bir şefkat hissi duyardınız. Fizikî şartlar bakımından asla şikayet edilmemesi gereken bir büroda, sivri uçları verev biçimde kırılarak muhtemel ofis içi kazalara tedbir alınmış postmodern bir masada oturmaktayım. Daha önce hiç üçgen biçiminde bir masada oturmamıştım; bu yüzden

"Hayır efendim, beni asla kategorize edemezsiniz; ben hiç bir sınıflandırmaya tabi tutulacak adamlardan değilim" diyemezsiniz: İsteseniz de istemeseniz de en azından biraz sonra izah edeceğim iki kategoriden birine mensup olduğunuzu kabul etmek zorundasınız. İnsanlar ikiye ayrılırlar; ömürleri boyunca bir teleskop vizörüne gözlerini dayayıp yıldızları seyredenler ve bu fırsatı