Eski Jandarma Genel Komutanı emekli Orgeneral Şener Eruygur, ilginç bir beyanda bulunmuş, "Atatürkçü örgütlerin güç ve enerjilerini birleştirmeleri gerektiği"ni ileri sürerek "kendi içine kapanmış, sadece üyelerini mutlu eden küçük ve ayrık düşünce merkezleri, Cumhuriyetimizin can çekişmesine derman olamaz" demiş. En evvel şu "Cumhuriyet can

"Kırk satır mı istersin, kırk katır mı?" hesabına benziyor; eğer Türkiye, diyelim ki Kürtleri "azınlık" statüsünde kabul ederse pek bir şey olmayacakmış, çünkü azınlıklar kendi kaderlerini tayin hakkına sahip değillermiş; "Hayır efendim Kürtler azınlık değildir, eşit statüye sahip vatandaşlardır" denilirse o daha fenaymış çünkü

Gelecek hafta sonu ABD'de yapılacak başkanlık seçimlerinde Bay Bush, Bay Kerry'ye göre sekiz puan önde seyrediyormuş. Eskiden bu gibi haberler hakkında yorum yapmak "içişlerine müdahale" cinsinden ayıp sayılır, açıkçası pek kimseyi de ilgilendirmezdi. Artık "global bir köy"de yaşadığımız için ABD'

Hayır, AB konusu kabak tadı verdi artık; kendi yazdıklarımı okudukça "değer mi?" diye düşündüğüm oluyor? Kimin ne kadar karın ağrısı varsa AB üzerinden tedavi ettirmek niyetinde; bu durumda meseleyi gereğinden fazla ciddiye aldığıma hükmediyorum; filmden etkilenmek başka şey ama filmi gerçek zannetmek daha başka. Evet film acıklı, kız

Merhum Nejat Muallimoğlu'nun eserleri arasında "Politikada Nükte" ayrı bir yer tutar ve bu eser, konusunda hâlâ tek olma özelliğini koruyor. Bu kitapta okuduğum bir fıkrayı nakletmenin tam yeridir: İngiltere'de hâkimlerden biri, bir gün evinin kütüphanesinin üst raflarındaki bir kitabı almak için kitaplık merdivenine tırmanır

Okuyucu şöyle diyor: "Yazınızda ileride hakkının teslim edileceğini iddia ettiğiniz 'fikir sahipleri' kimler acaba? Sizin gibi veya sizden daha radikal milliyetçiler mi, yoksa hayata sol pencereden bakan Kürt kökenli aydınlar mı yahut Alevilerin fikir önderleri mi, ya da liberal düşünceliler mi veya büyük sermaye grupları ve çevresindekiler

Avrupa Birliği Komisyonu'nun ağzındaki baklalar esasen sır değildi; artık yeterince ıslatılmış olduğuna kanaat getirilmiş olmalı ki bir kısım aydınlarımızı "keyif"ten baygınlık geçirecek raddelerde mutlu eden raporun arasına sıkıştırılıvermiş. Meselâ Kürtlere ve Alevilere azınlık statüsü tanınması meselesi. "Yanlış anlaşılmış, yok öyle bir şey" gibi

Cumhurbaşkanı A. Necdet Sezer, TBMM'nin açılış konuşmasında yine o alışıldık soğuk üslubuyla, -gereğinden fazla tekrarlandığı için artık tesir uyandırmayan- ikazlarından birini daha yaptı. 45 sayfa tuttuğu belirtilen metnin tamamını okuma imkânım olmadı; gazetelere aksettiği kadarıyla sayın Cumhurbaşkanı'nın konuşmasında iki konuda esaslı bir bilgi ve değerlendirme hatasına

Biz hâlâ olmayacak duaya âmin sadedinde "muhayyel" ve kıytırık bir AB üyeliği için zihni ve politik enerjimizi israf edip dururken Irak'ın şurasında burasında kaçırılan, rehin alınan, serbest bırakılan veya öldürülen Türk kamyon şoförlerinin haberini artık kanıksamış bulunuyoruz. 12 Eylül evvelinde de sağda solda öldürülen gencecik çocukların

Her sene tekrarlanan 20 günlük "yazı iznini" mutad hilafına bir hafta kadar uzatınca, beni şahsen hayli şaşırtan bir gelişme oldu ve okuyucu, "nerede bu yazar, niçin bir haber bile vermeden kayıplara karıştı?" mealinde sitem ve merak dolu mektuplar göndermeye başladı. İşin kabahat yanını zevkle üstleniyorum; iki

Milli mücadelenin ilk safhasında "Kuva-yı Seyyare" diye bilinen Ankara taraftarı muhtelif çeteler vardı hatırlarsınız. En namdârları Çerkes Ethem ve emrindeki güçler yanında Ege"nin "Efe" takımından bazı kuvvetler de henüz düzenli ordu safhasına geçilemeyen devrede cepheyi tuttular ve hatırı sayılır önemde düşmana karşı mukavemet gösterdiler.

Türk mutfağında yemekleri süsleme geleneği yok; Fransız ve İtalyan mutfağında ise iki dilim peyniri tabağa koyan aşçı, üstünü bir dal maydanoz, bir dilim domates ile süslemeden yapamıyor. Estetize yemek merakının felsefî bir açılımı var mıdır bilmem ama bir dal nâne ile olsun aykırı bir şeyler söyleyerek lâfı süsleme merakının bizde

Osman Baydemir"in şahsında Kürt toplumunun mutedil sözcülerinin retoriğine hakim gibi görünen bir ortak tavıra dikkat çekmek yerinde olacaktır; bu retorik "diplomatik" bir dile yaslanıyor; "Diplomatik"ten kasdım, milletlerarası seviyede, iki devlet arasında vuku bulan bir çatışmadan sonra kullanılması âdet olan kavramlardır. Hükümeti, "silahsızlandırma&

Fıkra çok kişinin mâlumu ama duruma uyduğu için tekrarında fayda var. Tren yolunun hemen kenarında evi bulunan bir adam, her tren geçişinde yatak odasındaki elbise dolabının sallanıp gıcırdamasından fena halde rahatsız. Bu durumu gidermek için eve bir marangoz çağırıyor. Marangoz ilk muayenesinde görünür bir arıza bulamıyor, "En iyisi tren

Milli Eğitim Bakanlığı"nın orta dereceli okullarda öğrencilere tavsiye edilecek 100 kitaplık listesi açıklandı. Dünyanın neresinde "100 kitap seçin" deseniz ihtilâf çıkar; bizde de tek tek bazı kitap ve yazarla takılıp tenkid edenler olacaktır, tabii karşılamak lâzım. Zaten projenin anafikri her öğrenciye en azından bu 100 kitabı

Etyen Mahçupyan son yazılarında, duran saatlerin bile günde en azından iki kere doğru zamanı işaretlemesini mantığa uygun bulacağını tahmin ettiğim halde, istisnai de olsa devletin ara sıra doğru tavır ve politikalar üretebileceğini görmezden gelen bir zihni sertlik sergiliyor. "Duran saat, yevmiye iki kere de olsa doğru zamanı gösterebilir ama

İlaç kutularının içinden çıkan prospektüsleri, kullanıcıların da okuyup anlayabilmesi için AB mevzuatına uygun bir yenilik getiriliyormuş. Görünüşte sıradan ve ufak ama mânâsı itibariyle muazzam bir haber. Bilindiği üzre ilâç prospektüsleri hasta için değil, ancak eczacı veya tabiplerin anlayabileceği teknik bir dille kaleme alınıyordu. Ecza kutusunda birikmiş ilâçları tasfiye etmek için

2010 yılında sera gazı emisyonunu % 5 oranında düşürmeyi öngören protokolü ABD ve Rusya imzalamaya yanaşmıyormuş. Sera gazı da ne diyeceksiniz? Efendim sera gazı, sanayi tesislerinin atık ürünü olarak açığa çıkan ve atmosferin muhtelif katmanlarına çöreklenerek güneş ışığının geçmesini engelleyen muhtelif gazların ortak ismi. Sera etkisi denilen şey ise atmosferin giderek

Belediye başkanlarının, "İstanbul"u yıkıp yeniden yapacağız" demesi bile bir merhaleyi işaretliyor; doğru olan bazı yerleri yıkıp yeniden yapmamaktır; bakalım o çizgiye ne zaman geliriz? Şehirlerde yerin altında ne olduğunu kimse bilmiyor. Metafizik mânâda söylemiyorum; su borusu nereden geçer, elektrik kablosu nereye döşenmiştir, kanalizasyon şebekesi nerededir bilen

Zaman"daki yazılarınıza kimi okuyucular internetten yorum yapıyor. Benim dikkatimi çeken ve muhtemelen sizi de biraz sıkan husus, bu yorumların pek çoğunun ana ekseninin "Teşekkürler Ahmet Bey"de dönmesi. Belki bunun sebebi, bizde eleştiri geleneğinin zayıf olmasıdır; nedense sevdiğimiz yazarlara adeta mürşit gibi bakarız biz, fikrimizi onlarla